Happiness

Do you know that feeling of upmost happiness? Just a happy feeling that you could just burst? Not necessarily jumping around and wearing a big grin on your face, but an intense satisfied feeling?

I’m having a moment like that. Just came home from work, just a normal day, did some frustrating  job, and then, as you are preparing to close off, your boss comes sitting at your little 4-tabled bock and starts asking questions about your faith and religion and the Bible. Now, he does that more often, sometimes he just makes little references to the Bible or my believe, but every once in a while he really just wants to talk and question and jump on the trampoline. (Rob Bell, Velvet Elvis)

I just love that! It makes me remember why I am here on earth and why I am working at this company.

Then, I come home, did some administrative stuff, had some food, put on some music, read some that might help me to answer the difficult questions and all the while having that feeling. It is almost like being in love. Wait, so is this what they mean with ‘falling in love with Jesus’?

Is it?

Is this it?

I know I want to feel this more often.

Sigh.

internship, surgery, revalidation, internship, school, thesis

So, back in flatland...

Het is ondertussen al ruim een jaar dat ik terug ben en er zijn ondertussen al heel wat dingen gebeurd.

Ik kwam terug met ongelofelijke rugpijn. Ik liep al jaren met pijn, dus vond het niet heel bijzonder en had het in eerste instantie niet door dat het een stuk erger was dan voorheen. Ik dacht dat ik gewoon moe was van het reizen en gewoon wat rust nodig had. Maar een aantal weken later was het alleen maar erger geworden. Dus maar weer naar de dokter. Hij ging weer alle standaard checks na en hij vond volgens mij dat ik me maar aanstelde. Ik vertelde hem dat ik geen stap kon zetten zonder pijn, ik niet plat op mijn rug kon liggen en als ik met de auto over een hobbeltje ging de tranen dan over mijn wangen liepen. Op aandringen mocht ik dan wel een MRI-scan laten doen (zodat hij van het gezeur af was). Ik kreeg nog geen pijnstillers mee, dus moest het nog steeds zonder doen.

(Afspraak) MRI-scan gemaakt en terug op gesprek voor de uitslag. Hij keek naar de foto's, zijn gezicht vertrok, en hijzelf daarna ook. Zat ik daar... geen idee wat er was, alleen met het vermoeden dat het niet goed was. Toen kwam hij terug met de mededeling dat ik een hernia had en dat ik gelijk door moest naar de neuroloog. Dus ik direct door..."Ja, je hebt een flinke hernia en daar is een operatie voor nodig" great... Nu had ik dus in ieder geval een verklaring dat ik niet aan het aanstellen was. Ik kreeg ook gelijk flinke pijnstillers mee en de operatie zou enkele weken later geschieden. Toen nog op gesprek bij de chirurg en de anasthesist.


Ondertussen liep ik stage bij Côte d'Or (Kraft Foods) in Mechlen, België. Ik was daar net een paar dagen toen ik dit nieuws kreeg. Ik zat daar dus met pijn en zwaar onder de medicatie. Fun times! Toen moest ik dus gaan vertellen dat ik een operatie moest ondergaan en na een paar weken moest stoppen.
De operatie ging goed, maar was zwaar. De chirurg kwam mij vertellen hoe het was gegaan terwijl ik nog stoned was van mn knock-out slaapje. Ook zo handig. Je zou denken dat chirurgen slim zijn er ervaring hebben hiermee, maar goed, hij had vast haast. Toen een heel revalidatie proces dat liep van leren te zitten, staan, lopen, naar mijn opbouw om 5km te joggen.

Ondertussen nog een stage gelopen bij het Nederlandse Rode Kruis in Den Haag, mijn laatste toetsen gemaakt en nu bezig met mijn afstudeeropdracht bij CSR Academy in Rotterdam.

Ik moet gaan, mijn tijd in de McDonald's is voorbij;)

in the middle

op het moment ben ik in Dubai, het midden oosten... halverwege... een goede plek voor mn transfer.

Ik laat Azie achter me en bereid me weer voor op het westen en in het bijzonder Nederland natuurlijk. Ik zal niet meer aangestaard worden, of aangesproken worden voor verkoop, of voor foto's gevraagd (in de laatste paar dagen weer een aantal keer gebeurd...) Geen goedkope producten meer en zeker geen goedkoop eten. Niet meer op zondagavond winkelen (of elk ander tijdstip). Omringd door Nederlanders, die weer dezelfde features als ik hebben. Waarschijnlijk zonnebril én paraplu weer op zak, voorbereist op elk mogelijk weerscenario.

Maar; ik kan weer fietsen, iedereen zal me weer verstaan en ik zal vooral ook iedereen weer kunnen verstaan. Bruine boterham met kaas of hagelslag hoort weer bij het ontbijt en aardappels bij het avondeten. Vrienden en familie op loop/bel/trein/rij-afstand, terwijl winkelen weer meer planning vereist. Een terrasje pakken kijk ik echt naar uit, als het weer het toestaat.

Kortom, weggaan is niet leuk, maar thuiskomen wel!

It has been great, I'll see you soon!

demonstration

Dus vandaag zijn er anti-overheids demonstraties gepland... great! Alle hoofdwegen zijn afgesloten en wordt geadviseerd om weg te blijven van de demonstranten. We wilden vandaag de stad beter verkennen door de hop-on-hop-off bus te nemen, maar dat hele feest gaat niet door. In plaats daarvan zitten we op onze hotelkamer en proberen we dalijk naar de mall in de buurt te gaan.
Soms kunnen we de herrie/geroep horen, vanochtend meerdere malen helicopters and zo nu en dan de sirenes van politie auto's. Verder lijkt het in onze straat rustig, dus we gaan toch maar even naar buiten.

Verder willen we een 4-daagse-tour boeken, maar de travelagency die ons vandaag zou mailen, heeft dat niet gedaan, dus last minute moeten we nog wat anders zoeken. Jullie horen nog wel of dat wat wordt.

Ik ben aan het aftellen en vind het niet erg om dalijk weer op Schiphol aan te komen. Ondertussen ga ik nog even wat goedkoop eten halen, want dalijk wordt het weer zelf koken;)

Fijn weekend!

Koeala Loempoer

Zo schrijf ik nog ‘bye bye Jakarta’ en dan is het alweer Lombok, ‘Balie Bali’, Singapore en nu al Kuala Lumpur…

Al het reizen in Indonesie heeft ons wel wat moe gemaakt, dus in Singapore hebben we het rustig aan gedaan. Lekker weer in de stad met metro’s en shopping malls;) Ook alle nieuwe culturen en omgevingen vragen op een gegeven moment veel energie en goed slapen is dan wel belangrijk, maar soms komt het daar niet helemaal van. Ik probeer nog zoveel mogelijk te genieten van mn laatste 10 dagen in Azie, volgende week vrijdag ben ik alweer op Hollandse bodem!

Foto’s is niet goed te doen, dus helaas moeten jullie daar denk ik nog even op wachten. Ik zal in de loop van de week nog even proberen of ik misschien iig een foto van een palmpje erop kan zetten;)

We zitten nu dus tot maandag in een goed hotel met een ruim bed en een ruime kamer. Dan willen we nog een 3-dagen-tour boeken naar een ander gedeelte van Maleisie, zodat we ook buiten de stad zijn geweest. En dan donderdagavond/nacht naar het vliegveld!

Het is hier trouwens warm, het nadeel is alleen dat t soms té warm is om buiten te zijn en ik dus niet uber bruin terug kom;) Maar ik hoor dat t in NL wel weer erg fris is…

See you in a week!

bye bye Jakarta

och, Jakarta ging snel voorbij. Ik zit ondertussen bij de Starbucks op het vliegveld, te wachten op mijn vlucht naar Bali. Dan moeten we met de boot naar Lombok, laten we hopen dat we alles kunnen vinden.

Jakarta is: druk, viezige lucht, warm, lekker eten, Moslim land, crazy verkeer, goedkoop, vroeg donker (om 18.00 echt wel donker). Dat somt het wel een beetje op geloof ik.
Leuke mensen leren kennen, vrienden en familie van Octa, dan mis ik mijn vrienden toch wel een beetje en wat zijn wij Nederlanders dan stijf... hier loopt iedereen gewoon binnen, iedereen wordt vrienden met iedereen. Het lastigste was alleen de taal, maarja, dat probleem hebben we net 4 maanden gehad, dus ach...  Een leuke paar dagen gehad en ik zag ertegen op om weer in te pakken. Gelukkig deden ze niet moeilijk met mn koffer/kilo's want natuurlijk zat ik er nog steeds overheen...

Verbinding hier is niet heel super, dus ik weet niet wanneer ik foto's kan uploaden...
Check jullie snel weer!

Jakarta!

Ik ben dus veilig in Jakarta aangekomen. Na een vermoeiende reis (vertrek 23.30 uit Seoul, aankomst 8.05 in Jakarta), met van die halve dutjes in de vliegtuigstoel, zijn we in het hete Indonesie! Het is hier mooi, maar Jakarta is erg druk. Heel veel verkeer met veel scooters en getuter;) We hebben een fietstour door het oudere gedeelte gedaan, door het crazy drukke verkeer gefietst aan de linker kant, jawel! Ik vond het wel leuk, maar ik hoorde later van Fangfang dat zij het echt eng vond… maar ik houd er wel van;)

Uhm… ik heb geen internet hier op de kamer, dus ik doe eerst alles in bestandjes en zet het vervolgens op internet als ik op Octa dr laptop kan;) Ohja, Octa komt dus uit Indonesie, studeert in DH, en deed ook haar abroad in Korea, dus vandaar dat wij haar nu hier kunnen bezoeken;)

Het is hier dus heet! Oi! Ik loop rond ik mn korte broek en topje, en nog lopen de straaltjes over mn rug… en de lokale mensen dus gewoon in spijkerbroeken en lange mouwen… dus ik ben wel duidelijk de buitenlander, maar ach… ik ben dan ook op vakantie;)

Het eten is hier wel een stuk lekkerder, vind ik. Dus dat is alvast een plus…hoewel ik echt een stadsmens ben, heb ik ook wel zin in Bali en Lombok… lekker strandje, slenteren, kokosnoot erbij, echt vakantie… vooral met dit hete weer.

We hebben hier trouwens wel een zwembad op de 6^e verdieping, dus ik ben gister in de late avond al even een duik gaan nemen en ik denk dat ik dat vanavond weer ga doen.

We zijn hier woensdag aangekomen en zullen zondag weer naar Bali en Lombok vertrekken. Het is wat kort, maar we zullen Octa op Bali weer zien. Verder is hier in de stad ook niet heel veel te bezichtigen ofzo, dus opzich wel prima. We gaan zaterdag nog naar een stad buiten Jakarta, iets minder druk, dus morgen is alweer de laatste dag echt in de stad hier…

Verder is hier natuurlijk ook veel te merken van de NLse invloed. De VOC heeft hier een aardige indruk achter gelaten, de huizen, sommige woorden. Alleen is het allemaal redelijk vervallen. Wat ooit waarschijnlijk mooie grote huizen waren, zijn nu een soort instortings gevaar geworden. Dus aan de ene kant wel jammer, maar misschien ook wel goed, aangezien het niet bij de Indonesische cultuur hoort…

Ik weet niet wanneer ik weer kan schrijven, dus voor zover zeg ik weer tot ziens!

time's almost up...

Ondertussen alweer bijna een week terug van lovely Jeju! De dagen erna druk aan werkstukken en leren, want vandaag en morgen heb ik mn laatste toetsen, dan nog 2 verslagen inleveren en dan zit mijn avontuur hier in Korea er alweer op! Volgende week dinsdagnacht vertrek ik en Fangfang naar Indonesie waar we op Java, Bali en Lombok wat tijd zullen doorbrengen. Octa, hebben jullie denk ik wel eens voorbij zien komen, komt daar vandaan en studeert ook in Den Haag en zit nu dus net als ons een semester in Korea maar dan op een andere school. Maar zij zal daar dus ook zijn en we zullen ook wat tijd met deze local doorbrengen:) Daarna vliegen we naar Singapore voor een aantal dagen waar Hilwa met haar familie zal zijn. Daarna nog wat dagen Maleisie en dan via Seoul en Dubai op naar Schiphol!

Een aantal foto's van Jeju staan er al op, dus die kunnen jullie alvast bekijken. Jeju was simpel gezegd gewoon erg mooi en vermoeiend;) Bergen, blauw water, witte en zwarte stranden, heel veel lopen, zonsopgang kijken, thee plantage bezoeken, local foods, sleeping on the floor, glofkarretje besturen, etc...
Nu eerst even die 2 toetsen en dan zal ik nog andere foto's plaatsen van de tijd ervoor.

De 'stress' voor het inpakken en laatste dingen doen/zien slaat nu een beetje toe. Je merkt dat iedereen ermee bezig is, realiserend dat het avontuur hier en met elkaar bijna voorbij is... Op naar het volgende!

Hello hello!

안녕!
ik heb niet echt heel veel boeiends te vertellen, maar ik wilde toch even een kleine update doen. Volgend weekend ben ik weg naar Cheju/Jeju. Een eiland ten zuiden van Korea! Zo veel zin in =)
Dus vandaar dat ik even een korte update doe;)

Het weer wordt hier nu echt wel warm. Vandaag al rond de 27C en eigenlijk is de gemiddelde temperatuur wel rond de 25C. Dus echt warm, wat soms wel minder prettig is als ik de heuvel op moet lopen richting school en ik dan met een papiertje mezelf wat koelte toe moet waaien. Maar zo voor vrije dagen en het weekend is het wel erg lekker.

Verder heb ik mn Koreaans certificaat! Ik heb mn toets heel slecht gemaakt, wat ik niet heel vreemd vind, maar omdat er een aantal mensen waren die m dus niet goed gemaakt hadden, hebben ze creatieve manieren gevonden om ons toch een certificaat gegeven;) Dus ik heb een gemiddelde van 7.5! ;)

Uhm.... ik ben naar een b-boy show geweest. Een hip-hop/breakdance- achtige dans show in een theatertje in een kelder. Was erg leuk, niet heel professioneel, maar wel een leuk showtje. (foto's volgen)

Dat is het denk ik wel even. Waarschijnlijk vanavond naar een live muziek cafe, dus hopelijk wordt dat ook leuk.

Check jullie snel weer!

Overview: a couple of days

o o oh... ik wilde al lange tijd updaten, maar ineens lag blogger.com eraf, dus ik kon niet. Nu heb ik weer eventjes de tijd om wat te posten. Er is ondertussen alweer zoveel gebeurd, veel gezien etc.

Ik ben op de toren in Seoul (Namsam Tower)geweest. Ga ik verder niet op in, check de foto's ;)
De avond voor Koninginnedag was ik bij de ambassadeur. Er was een receptie in de achtertuin van de ambassadeur. Gek om weer Hollanders te zien. Jammer genoeg geen bitterballen of tompouces, maar wel poffertjes met een Koreaanse twist, verpakte stroopwafeltjes en droste chocolade. Verder was het redelijk saai en zijn we met een volle maag naar huis gegaan.
Die zondag ben ik bij een andere kerk geweest, met Amanda mee die ik de week ervoor gesproken had erover. Bleek uiteindelijk niet een dienst te zijn maar een soort open dag, dus ik weet nog niet goed hoe ze daar diensten hebben. Maar er was een chiropractor, dus ik ben achterin de zaal even onderhanden genomen. Was niet heel charmant als je daar in allerlei bochten wordt gewrongen terwijl mensen staan toe te kijken, maar het resultaat was erg prettig. Het bleek ook Amanda's verjaardag te zijn, dus hebben ik en Hilwa een taart en een puntmuts voor dr gehaald, terwijl anderen een maaltijd klaar maakten. Ze kon niet meer stoppen met lachen.
Die week naar JSA. Dus écht bij de grens. Als in Noord-Koreaanse soldaten kunnen zien staan, bespiedt worden door een soldaat met een verrekijker en vooral geen gekke dingen doen. Het was erg indrukwekkend. Je ziet daar gewoon soldaten recht tegenover elkaar staan, klaar om elk moment met elkaar te vechten als het moet. Ze staan ook in een 'klaar-om-te-vechten'houding, heel bizar. We kregen ook van te voren een presentatie met instructies en over incidenten die eerder hadden voorgevallen. Van te voren kregen we ook kleding instructies, voor het geval het nodig is dat we moesten rennen, werden mini rokjes en slippers niet geaccepteerd. Ook dingen als camouflage pakken, vlaggen (of iets over een land) en petten waren niet welkom. Vanaf het begin kwam er een speciaal getrainde soldaat mee die ons non-stop strak in de gaten hield. Hij vertelde ook wanneer we wel en vooral geen foto's mochten maken. Het drong misschien niet helemaal tot me door, of ik ben echt zo relaxed, maar dit gebied is eigenlijk best gevaarlijk. Als er iets mis gaat, is dit het gebied wat als eerste onder vuur ligt en ontploft... Er was toevallig op deze dag ook nog speciaal iets aan de hand. Er werd namelijk een lichaam de grens overgedragen. Ik heb niet mee gekregen welke kant op, maar dit bracht het risico met zich mee dat N-K ons (touristen) niet toe zou laten. Uiteindelijk ging het toch door. Maar hierdoor mochten we niet het kantoortje binnen waar de officiele gesprekken plaats vinden en waar dingen worden getekend. Maaarrrr... we hebben nu wel de N-K soldaten buiten zien staan, die normaal daar niet zijn. En wat helemaal bizar was, er kwam een touristen groep vanuit N-K! Waarschijnlijk een Chinese groep. Dus die zagen wij ineens vanuit de andere kant komen.... stonden we daar tegenover elkaar, naar elkaar te kijken. Alleen aan die kant krijgen ze meer 'vrijheid'. N-K weet toch wel dat Z-K nooit iets zou doen, dus zij hebben geen strenge regels. Wij darentegen mochten vrijwel niets doen, behalve op een rijtje staan en 2min lang foto's nemen. Dus was wel gek. We hebben ook het propaganda dorp beter kunnen zien. Is dus een nep dorp om de schijn op te houden. Er 'wonen' 4 mensen die de vlag hijsen, verder niemand. Er zijn niet eens ramen, dus duidelijk nep.
De volgende dag zijn we gelijk naar Busan vertrokken. Een 2,5uur treinreis bracht ons naar de grote haven stad in het zuid oosten. Een flinke stad bezocht door flink wat (witte) touristen die zich gelijk op het strand storten om vervolgens lelijk te verbranden. We moesten wel een beetje lachen om het contrast van de blonde-schaarsgeklede-verbrande touristen en de ingepakte Koreanen. Maar het was leuk om een andere stad te bezoeken. Ook heb ik hier mn seafood ervaring wat uitgebreid en ik moet zeggen, not as bad as I thought! Er is nog zoveel wat ik niet ken...Hier heb ik ook het mooie blauwe water gezien en de groene bergen die eruit omhoog stijgen... is wel wat anders dan de stad en ik heb heel veel zin om naar Jeju (Koreaans eiland) te gaan en nog wat zuidelijker (Indonesie, SingaIpore, Maleisie) te reizen. Omdat Japan voor ons op het moment niet echt een optie is, gaan we die landen op het einde nog aandoen.
We zijn van het weekend naar een mooi park geweest waar we weer fietsen (naja, fietsjes) hebben gehuurd. Lekker buiten geweest en ik heb zelfs een kleurtje gekregen. Het gaat hier erg snel en ik realiseer me dat als ik langer in Busan was geweest, ik er waarschijnlijk hetzelfde had uitgezien als die andere buitenlanders....
En die zondag ben ik weer bij Yoido Church geweest, maar dit keer bij de Engelse dienst. Ik ben samen met Emily (Denemarken) geweest. Bleek dat het in een gebouw verderop was, een lokaal ergens op de 9e verdieping (dus de kerk was nóg groter dan ik vorige keer heb meegekregen, vooral ook omdat we onderweg nog meer groepjes en clubjes en dienstjes tegen kwamen). Maar dus volledig in het Engels, naja, op een Koreaans woord na hier en daar. De muziek was eigenlijk redelijk zoals ik het gewend ben, met een bandje en wat zangers, de kwaliteit was niet helemaal van top niveau, maar ik voelde me toch wel thuis. Ik ben van plan nog een keer daar naartoe te gaan, het voelt even lekker thuis. Jieun (het Koreaanse meisje die me vorige keer meenam) zou eigenlijk ook komen, maar zij was ziek die ochtend, een allergische reactie op iets, maar we hebben haar daarna wel ontmoet. Ook het broertje van haar vriendje was erbij. Maar wat is is een taalbarriere lastig als je echt met iemand wil praten... in de winkel is het niet heel erg, je wijst/pakt wat je wilt en kijk vervolgens op de bon/kassa hoeveel je moet betalen. Maaar als je echt 'persoonlijk' wil praten, is het toch wel lastig...
Dan heb ik nu geloof ik wel weer redelijk wat gebeurtenissen genoemd. Ohja, 1 dingetje nog, soms verbaas ik me dat God echt naar mn gebeden luisterd. Ik  had vrijdag gebeden dat ik nog wat meer mensen buiten het meidengroepje wilde leren kennen. Kom ik zaterdag 3 meiden uit mn dorm tegen die me spontaan meevragen naar een verjaardag van iemand die zij nauwelijks kennen en zondag neemt Jieun haar 'zwager' mee. Zondagavond heb ik gelijk nog een keer met die 3 meiden afgesproken want 1 van hen was jarig. Is toch mooi! =)

Ik heb dus wel al een paar dagen geleden foto's gepost, maar ik herinner me dat ik die van Busan er nog op moet zetten. Dus die komen binnenkort. Ik ga nu slapen;)
Xxxx