HEY! K heb vandaag gesnowboard! Super cool!

We zouden vanmorgen vertrekken om 5 uur, in de ochtend ja... omdat het 4 uur rijden was. De avond ervoor hadden we besloten dat we tot 5.30 konden wachten, omdat we maar 3,5 uur hoefden te rijden. Dus oke... ik die avond ervoor mn spulltjes verzamelen, pas om 23.30 in bed. De volgende ochtend om 4 uur op! erg vroeg... douchen en alles... en jawel! ik was voor tijd klaar! Goed, wij in de auto... en we waren onderweg. Tot we ongeveer kwartiertje denk ik onderweg waren, en zegt Nathanael ineens... heb ik mn handschoenen wel bij? naja, hij kon het wel met anderen doen... 2 minuten later... Heb ik mn contactlenzen bij? Die had hij toch wel nodig... even aan de kant van de weg... nope.. hij had ze niet bij... dus weer terug naar huis... gelijk ook de handschoenen gepakt en Jethro had ook nog iets dat hij wilde meenemen. Ik had natuurlijk alles bij... meer dan nodig, want zo zijn wij steedsies... Dus oke(Romy and Michelle's High School Reunion here we come!) {negeer als je het niet kent}... wij weer verder, t was een paar uur nog donker, maar rond 9 werd het lichter. We hadden onderweg ook nog een beetje lastig weer, dus ook beetje vertraging, dus uiteindelijk waren we er rond 10en. Even naar binnen, laarzen, board, slotjes halen... natuurlijk werkte mijn pas weer niet, dus nathanael moest het weer voorschieten... maar oke, ik had een les erbij genomen, omdat ik natuurlijk niet gelijk heel professioneel kan boarden. Die begon om 11.00, dus we hadden ruim een half uur. Spullen ophalen, welke voet voor? uhm... tja... rechts? oke... Goofy... huh, ik dacht dat iedereen met rechts voor ging, naja... als het niet goed ging kon ik komen wisselen... oke! ... en terug naar de auto, spullen aan doen.. hebben we alles? 'Hebben we de autosluetels? voordat je de klep weer dicht doe?' heel sherp opgemerkt van Jethro... en ja... Nathanael vergat nog wat dingetjes, maar uiteindelijk konden we naar buiten en mn leraar opwachten. Eerst waren er andere leraren, maar uiteindelijk kwam Travis en hij zei dat we nog op iemand wachten. Ik had al een meisje gezien die al erg hard had gezegd dat dit dr allereerste keer was en dat ze er vast niks van kon enzo... en ja... ik kwam bij haar... Even voorstellen en op naar de 'Bunniehill', klinkt natuurlijk ook weer erg sneu... ja, een meisje van 18 moet ook ergens beginnen... Hij leerde ons wat bochtjes maken, en ik ging steeds maar eerst want zij was nogal tarughoudend... ging allemaal lekker, ben geloof ik maar 2 keer gevallen, dus dat ging goed. Ik weer naar benee en daar wachtten de boys alweer. Dus oke... hoe ging het enzo... en ben je klaar voor het echte werk? Ik dacht dat we gewoon naar een iets steilere heuvel gingen, dus ik was er wel klaar voor... mn kunsten wat meer op de proef stellen... oke... op naar de skilift dingen... dat ging al niet helemaal lekker, maar ik liet de moed nog niet zakken... Jethro vertelde dat hij altijd moeite had met die dingen, dus dat ik maar goed moest opletten... oke... dr op ging goed... wij omhoog... tis de bedoeiling dat je 1 voet in je board laat en 1 laat bungelen... dus ik had dat... zegt Jethro ineens, omdat ik met mn rechter voor was, dat ik beter mn links er ook in kon klikken, dan ging het makkelijker. Oke, beetje onhandig om mn voet er weer in te klikken, maar met zn hulp lukte het... We gingen hoger..... en hoger.... en hoger... oei...das wel hoog... 'Uhm.. ik weet trouwens niet of het wel echt een goed idee was...' Wat?! dat zeg je nu? oh men! en de afstap kwam dichterbij... uhm... naja... ik probeer t wel... Bange Jethro maakte nog wat opmerkingen over de afstap... gewoon gaan en wees op tijd en laat de boards niet inelkaar... uhmm.... oke... ik zal het proberen :S... Oke...daar was de afstap... Daar gingen we! Het ging goed... voor 1 seconde! Daar gingen we... allebei over de grond...! Great! Bedacht dat dit wel een goed begin van mn ervaring was...had alleen niet veel tijd om dat te bedenken..., want de lift stopt niet! Wij uit de weg, erg onhandig... en op naar de rand...soort van... Ik kwam al niet overein geloof ik... en toen ik dat eindelijk was, ging ik iets te enthousiast van de heuvel. Ging op zich best oke, maar veel te snel voor mijn ervaring... nul komma nul nul nul... dus ik hup, om mn achterwerk (wat Jethro wel een grappig woord vond, zoals meer NL woorden...) oke... ik keek over het randje... ja, het eerste randje was van de heuvel, deze was van een berg! hahhaha, niet echt, maar veel steiler dan ik dacht... oei... beetje bang... met wat hulp overeind... en daar gingen we weer.... veel te hard! Was erg spannend en leuk, maar ook erg beangstigend als je het idee hebt dat zodra je remt je naar beneden gaat rollend... Dus meestal met een val... soms een flinke... stoppen. Het probleem met mij was ook nog dat zodra ik met mn achterwerk (ga ik maar gebruiken, gewoon omdat het die grappige herinnering oproept) op de grond was, dat ik niet meer overeind kwam... zodra ik omhoog kwam, versschoof mn board... ik kon er echt niks aan doen, ik wist tenimste niet wat (tenzij het natuurlijk phsygologisch was, maar toch kon ik het niet). Dus Jethro kwam me helpen, eerst stips, toen het echte fysieke helpen... dat ging dan wel, maar ik moest het ook zonder hem kunnen. Toen kwam Nathanael me helpen, hij had iets meer ervaring... ook hij kon me niet helpen. Toen zag ik een meisje voorbij shuiven... oke.. eens kijken hoe zij opstaat... zij draaide dr board, zodat ze met dr gezicht naar de helling was... dat ging ik maar even proberen... en ja, dat ging wel. Wel even oefening, maar dat ging.... Goed, nu nog de heuvel af... Maakte 1 keer een echte klap, mn (zwakkere) rug kreeg een flinke klap en ook mn hoofd bleef niet onbezeerd. Oke... even rustig... even de tijd om de pijn te verdragen... en weer op. Wat hulp van Nathanael, leun met je rechterbeen, niet switchen... ja, makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk... op een iets platter stukje weer oefenen, dat ging goed... en nu weer lichtelijk een heuveltje... Ben ergens daarvoor nog half in de bosjes geland, hahaha, was wel grappig, en een zachtere landing want de sneeuw was daar wat poederiger, uit de bosjes en iets meer naar het midden. Ging best aardig... soms... maar toen zag ik weer een steilere helling... met onderaan het einde, dus mensen die lopen en zitten, oke, dat kon ik ze niet aandoen... ik ging tot het uiterste, en liep het laatste stukje helling. Tot mijn opluchting zag ik nog meer mensen het laatste stuk lopen. Fieuw! Maar weer terug naar de Bunnihill :P. Ach, het was mn eerste lesje, en gelijk hierop, dat was wel even een flinke stap... vond ik zelf ook wel. Zij gingen van de heuvels en ik kon nog wat oefenen, met de nieuwe tips van N (ik zal vanaf nu wel afkorten, vooral N heeft een lange naam). Ging allemaal wel weer lekker, geen harde vallen, af en toe alleen wat langzaam onderuit schuiven, dus ging allemaal goed. Maar ik was echt niet op om die heuvel nog een keer te doen, met bochten en meer mensen nu ook... nee... volgende keer. Na een tijdje kwamen ze me even checken, alles goed? 'He, daar is het meisje van mn les...' t ging niet zo lekker, en ze had een hulpje...voelde ik me toch weer even wat prettoger...ze wilden wel even wat foto's maken en een filmpje, van mijn spectaculaire afgang (letterlijk en figuurlijk). We gingen daarna maar wat lunchen, was ondertussen na 13.00, goed wat gaan we eten? Uiteindelijk was het pizza geworden, met natuurlijk een Coca Cola, voor mij. Was erg druk, dus plekje was lastig en we konden aanschuiven bij een moeder/oma die wachtte op haar (klein)kinderen die af en toe eten, drinken en rust kwamen halen. Praatje met haar en ondertussen eten. Toen we klaar waren, wilde Nathanael even bellen. Dus ik was even alleen, ik merkte dat ik hoofdpijn had en dat mn rug ook wel erg zeer deden. Ik wilde wat strechten, maar kwam niet erg ver, en het deed best zeer... naja, laat dat niet in de weg staan... toch?Toiletten bezoeken, weer het hele ritueel van goed de lagen in elkaar stoppen en zorgen dat alles goed zit. Kon ik alweer mee met ze? uhm, nog maar even niet... dus ik weer op naar...? DE BUNNIEHILL! Jeej! Keertje op en neer... misschien kan ik proberen van hen een foto te maken... ik naar benee, op bankje wchten, klaar met mn toetsel, handschoen uit, van de inspanningen had ik het eerder al warm gehad en mn muts afgedaan, anywho... dus ik zat kaar te wachten totdat er een rood/geel/groen/zwart mutsje naar benee kwam... Goed herkennings punt van J. Is dat m? nope... dat dan? nee weer niet... na een tijdje, bevroren vingers, tenen, hoofd, lichaam... alles erg koud... hmm...zou ik naar binnen gaan? Dalijk mis ik ze, of zij mij... nog even wachten, kan niet lang meer duren... Oke... duurt te lang... t doet pijn nu... naar binnen, natuurlijk nergens een plekje bij een raam.. bij de deur kon ik wel staan... Maarja, ook niet echt de meest fantastishe plek...t was op het punt gekomen, dat je de kou al amper voel op sommige plaatsen, maar dat als je weer ontdooit, dat het pijn doet... Uiteindelijk... ik zag het mutsje! Ik naar buiten snellen... 'Oh... was je heel de tijd binnen?' js, wat denk jij! Ik even uitleggen dat ik een foto wilde maken en dat ik had gewacht totdat ik bevroren was en toen maar weer even naar binnen was gegaan... 'wat warme chocomelk dan?' dat klonk wel goed. Weer erg lastig een plekje, nog wat lastiger dan bij de lunch, maar op de terug weg kwam er net een plekje leeg.Daarna ging ik toch maar weer naar de Bunnie... ik moet echt nog even oefenen, en ik dacht dat als ik nu weer van de heuvel ging en het ging weer niet goed, dat ik dan niet meer op een board zou stappen, maar daar is het gewoon te leuk voor...
Oefenen, oefenen, oefenen, op en neer, op en neer, op en neer... jaja herhalen herh..(je snapt m? mooi.)... dus dat deed ik, natuurlijk met wat meer snelheid... Ik kreeg dit keer maar de walkietalkie mee, want zij waren toch zo goed als samen. Om 17.45 ongeveer weer benee... Paar keer over en weer met de radio...natuurlijk werden er wat grapjes over 'abdul hier..' gemaakt...en toen kreeg ik het bericht dat ze bijna benee waren... net toen ik omweg was omhoog... 'oh, $%^&*' snel, naar benee.... benee zitten, ...camera klaar....ik goed kijken, weer letten op de muts... kwamen er ineens heel veel naar benee...en ja ineens staat N voor me neus,.. gemist? of heb ik m toch op een foto kunnen zetten?... J kwam iets later dus daar heb ik foto's van... of ze gelukt zijn is nog de vraag...

We gingen onze boarden weg brengen, en onze slotjes inleveren, en N ging alvast naar de auto en dan kon hij komen voorrijden en hoefden wij niet heen en weer op de ongemakkelijke laarzen... Kregen we even later een radiobericht.... 'uhm, kunnen jullie toch naar de auto komen? J heeft de sluetels' ! nee! oh men... oke... op naar de auto.. toch ons board maar afgegeven en dat was geen probleem... 'achternaam?' 'steeds, ... Stieds' (zoals ze het uitspreken) ohja oke... op naar de auto... spullen uit, schoenen aan... en dan kan N ons afzetten en dan leveren wij onze laarzen nog in. Niks vergeten... dit keer? nee, er bleef niks achter (voor zover). Naar binnen, laarzen... naar auto...uitrit... ja... links? rechts? ik en N hadden allebei het idee van rechts... alles ging goed, ook al soms op de gok. Het was een gezellige terugrit... met helder weer en we waren terug rond 22.15...de planning de dag van tevoor was 22.00, dus dat was ook goed.

De pijn slaat wel erg toe en ik zal dalijk een hete douche nemen (t'is al 1.30), hopelijk kan ik nog wat rekken... slapen.. en morgen rustig aan doen. Mn polsen zullen wel zeer doen en ook mn knieen en ik zal wel wat blauw zijn hier en daar en mn rug.. tja.. dat zie ik wel.

Maar ik wil niet negatief afsluiten, want het was SUPER! en ik ga het zeker nog s doen!

Gelukkig Nieuw Jaar alvast! Beste wensen! Je bent een rund, als...

{Ohja, Saddam dood, begraven in Jemen?! But Chandler is in Jemen! Als t maar niet in Jemen city, Jemen street is?!} Was wel weer even genoeg dacht ik zo! Kusjes!

Hoop dat iedereen een fijne Kerst heeft gehad! Ik in iedergeval wel, en ik zit er nog steeds in...

We hebben hier al wat etentjes gehad en vanavond is er een groot diner met allemaal familie.

T is erg leuk om eens een andere Kerst mee te maken, ook al is het dan zonder mn familie. Weer eens een beetje anders. En natuurlijk een witte Kerst! Dat heb ik ook nog niet zo heel vaak meegemaakt.

Ik heb het hier erg naar mn zin, en ze zijn erg aardig, en soms lachwekkend ;) maar in goede zin! We gaan dingen doen in de sneeuw en ze nemen me mee naar plaatsen en vertellen veel over de stad en het land en over mn ouders en vroegah...en ik ben gewoon lekker aan t relaxen, zodat ik dalijk weer met goede moed naar Cordia kan. Ik ben benieuwd hoe dat gaat worden, en heb al afgesproken dat we er gewoon zelf een goede tijd van gaan maken daar.

Het enige waar ik nog een beetje tegenop zie (er zijn wel wat meer dingetjes, maar dat valt allemaal weg) is een kamergenoot, maar ach, moet maar even voor een paar maanden...

Ohja! John heeft voor mij een digialbum gemaakt, dus vanaf nu zal ik daar mijn foto's op zetten. Dat ging in mijn blog toch niet altijd even lekker en voor mensen die niet al mijn verhalen willen lezen is het misschien ook leuker om alleen foto's met commentaar te bekijken.

kristel.digialbums.net er staan al wat foto's op en er zullen nog veel komen.

Ik mag ook nog een keertje mee naar zn werk, als hij een fotoshoot moet doen! Dus kan ik mee en wat foto's maken en kijken hoe alles gaat en leren... Ik heb al een rondleiding gehad, erg modern en strak... is wel cool. Ze hebben daar ook alles vanaf ontwerpen tot aan foto's bewerken tot inpakken van kleding... en een reisbureautje... Voor iedereen is er wel een baantje te vinden.
Dus nu zie ik een beetje waar ik eigenlijk vroeger een beetje wilde werken... kleding inkopen wilde ik vroeger doen, lijkt me nog steeds wel leuk hoor... ik zie wel wat ik ga doen als ik klaar met mn opleiding ben.

Dus ik ben hier nog ruim een week... ik zie er wel naar uit om de mensen weer te zien, en te weten waar ik aan toe ben en alles... maar zal ook wel weer jammer zijn om hier weg te gaan....zal wel ook weer even aanpassen zijn, helemaal als ik weer hier vandaan kom, gezellige familie omgeving... nog een paar maandjes... gaat allemaal zo snel..naja... wil mn familie ook wel weer zien... maar andere kant wil ik ook nog niet weg...
Ik zie het allemaal wel weer, ik geloof dat dat mijn motto is dit jaar... ik zie wel weer...

Dus... in het kort, maak je geen zorgen (als je dat al deed), ik kan nu overal zelf voor zorgen, misschien wel met hulp van anderen, maar ik ben niet machteloos meer... Dus ik ga er nu gewoon een goede tijd van proberen te maken.. en hopelijk horen jullie alleen nog maar goede verhalen... ik zal het proberen ;)

Tot snel dan weer! en check mn foto site dan af en toe.

Ben veilig aangekomen. Er was wat vertraging bij mijn laatste vlucht, maar gelukkig geen uren.

Goed, Veel geregel, maar uiteindelijk heeft EF een rit met de shuttle bus voor me geregeld, dus ik werd door Lynn afgezet bij een hotel en vanaf daar naar het vliegveld. Zware koffers, alles paste nog maar net.

Ik had ze getrakteerd op een etentje, Lynn, Cristopher en ik, Kimmie was bij dr etentje van dr werk. Daarvoor kreeg ik mn kerstcadeautjes; de 3 boeken van 'Sisterhood of the traveling pants'! Kennen jullie die film? En een badjas, erg zacht en babyblauw! en de nieuwste cd van Salvador! ze vertelde dat het de laatste in de winkel was. Dus dat was allemaal erg aardig en goed! Probleem was alleen dat alles ook nog in mn koffer moest :S.
Na het eten kwam Kimmie thuis en heb ik hun presentjes gegeven. Een cd voor Kimmie, van een jongen van Am Idol die ze helemaal geweldig vond, Christopher een petje met camouflage print, en Lynn Hollandse boekjes en een kerstbal met Delfsblauw. Ze vonden het allemaal erg leuk. Voor Kayla heb ik een bijbel achtergelaten, wilde ze graag, ze ging ook met haar kerk op kamp en ze had nog geen bijbel.
Nog wat foto's gemaakt ik en zij ook. Nog even een telefoontje, en toen maar slapen.

Volgende dag afscheid, ging wel goed, en met de shuttle bus naar vliegveld. Wat anderen opgehaald en ik was er erg vroeg, 11 uur en om 3 uur ging mn vlucht. Dus ik had tijd zat, kwamen die boeken wel weer goed uit ;). Ik ging ergens zitten, en kwam er later een man naast me zitten en die begon een praatje, over dat hij van Mexico kwam en hier werk kwam doen want Mexico betaalde zo weinig. Zijn zoon ging naar Alaska. Hij zat in t leger. Hij ging naar Chicago, goh ik ook. Hij ging pas om 3 uur, he, ik ook! en vlucht nummer .... nou zeg, ik ook! Kwam zijn erbij, welke stoel? Hij had 20C, nee! ik 20B! Wat een toeval allemaal.
Ik inchecken, natuurlijk koffers te zwaar, ik had immers 3 extra boeken! dus die ook allemaal maar in mn handbagage. Ik had nu dus 2 woordenboeken, 3 leesboeken, en mn AKeys boek, was wel zwaar.
Toen paps en mams gebeld met een kaart die ik nog had van Cordia. Ging nog even mis, geld verspilt, maar bij de 3e keer eindelijk konden zij mij ook horen. Mijn moeder met dr instinct had al door dat ik het waarschijnlijk was, maar ze kon me niet horen. Even gepraat en ja... wachten op de vlucht.
Boekje lezen en vliegtuig zoeken. Zat een aardige mevrouw naast me, en natuurlijk ALfredo, die ik daarvoor had ontmoet. Beetje praatje gehad en toen we uitstapten was hij alweer weg. Hij was met een vriend.
Maar toen ik bij de schermen ging kijken waar ik naartoe moest hoorde ik opeens 'Hey, Holland!' ik reageerde daar al automatisch op, want zo werd ik door wel meer mensen genoemd, en het was hij met zn vriend, of ik mee wilde wat met ze eten. Sure, had toch tijd zat. Zie je wel dat ik al wat verandert ben, had ik anders nooit gedaan, maarja...ben nu hier, en ik pak maar elke kans en probeer maar zoveel mogelijk. Zij hadden wat minder tijd, dus we moesten al snel weer weg, hij wilde betalen en ik had nog even een foto gemaakt en hij gaf nog wat gegevens.
Toen op naar 2e vliegtuig, bleek een stuk lopen te zijn, dus die tijd was wel handig. Toilet opzoeken om een trui aan te trekken, en ja... vertraging. Eerst niet zoveel, maar uiteindelijk 40 minuten, hadden vertraging vanuit Boston en moesten nog een band verwisselen. Nog een oudere dame begon een kort praatje... ben blijkbaar makkelijk aanspreekbaar ofzo...
en toen vliegtuig...via buiten, naar een klein vliegtuig, beetje krap, wat geklaag... maar goed, niet zolang. Boekje lezen en de tijd om alles lekker achter te laten... op naar het goede!
Aangekomen in Canada, sneeuw en lichtjes onderweg... Langs het loket, wat vragen over wat ik kwam doen en hoe lang en waar ik daarna naartoe ging.. was allemaal goed. Koffers kwamen ook snel langs dit keer.. en naar de schuifdeuren. Gelukkig herkende ik ze, zij mij eerst niet helemaal. Maar alles kwam goed, ze pakten gelijk mn koffers aan en ik hoefde niks te dragen, mocht wel even mn moeder bellen, die had hem al midden in haar nacht gebeld... moeders! Welkom geheten in Canada en natuurlijk wat vragen over mn vlucht en alles.

Kwamen aan in de straat, sneeuw en lichtjes en buren! en asfalt weg en stoep! zou je denken; 'day zijn toch hele normale dingen' maar voor mij was dit erg geweldig op weer te zien! Aangekomen bij het huis, kaarsjes aan en voorstellen en even aan de tafel wat praten en wat oude verhalen over mn ouders gehoord... Misschien had ik ze wel eerder gehoord, maar kon me de meesten niet herinneren. Rondleiding huis, eigen kamer! Nog wat tv gekeken en naar bed.
Volgende dag lekker rustig, dagboekje, lezen, en savonds even the mall.
En vandaag ook sochtends mee met Nathanael naar het winkelcentrum. Hij kan nog wat NL. Jethro was te jong om nu nog NL te praten. Dus praat nu weer vrij veel NL en moet af en toe even nadenken, ik denk nu in Engels en NL... wel apart, maar wel goed.
We moeten binnekort wel wat spullen kopen, een goede jas en alles, we gaan rond Kerst wat familie bezoeken doen en een lesje snowboarden staat ook al op de planning! Cool he?! (ja pa... erg koud...voor de mensen die mn pa niet zo goed kennen cool-> koud...zijn grapjes...)

Heb nu ik hier ben wel het idee dat ik goede keuze heb gemaakt, eerst wist ik het weer niet zo goed, maar nu wel wat zekerder. Dus kom maar op Cordia!

Was weer even een lange, maar vanaf nu zal het allemaal wel wat korter worden... hopelijk te druk met dingen doen!

Fijne Kerst allemaal!

MORGEN VERTREKKEN!

Ik werd vanochtend om 9 uur wakker gebeld...door mn moeder! Ja ik heb vakantie, dus ik slaap nog om 9 uur! Maar goed, zij vertelde me even dat ik morgen vertrek! Is wel erg snel, maar ben blij dat het dan nu eindelijk gaat gebeuren.

Ik had gister de jongen van het aanzoek (weten we die nog?) even een berichtje gestuurd dat ik weg ging, had hij me gelijk gebeld. Was wel lief.

Ik ben nu druk bezig om te zorgen dat ik op het vliegveld kom, misschien kan mn 'moeder' me brengen en misschien moet ik een taxi nemen. Is nog even afwachten...

Spanning...

HE! DOORBRAAK!

Mijn ouders zijn gister gebeld, en ik kan terug! Ik moet zelf mijn reis naar Canada regelen (Kerst met vrienden), op kosten van mn organisatie :D en dan kan ik na de vakantie terug naar de school! (Ik ga niet teveel namen meer noemen, omdat ik hoorde dat de moeder met een vertaalmachine probeert mijn blog te omcijferen en misschien nu dus ook weet dat ik het weet, hhahaha). Dus begin januari zit ik weer in het noorden! In de kou... Dus zodra ik daar ben moet ik nieuwe kleren gaan kopen :S

Uhm.. dus ja..dat is wel eindelijk goed nieuws! Het jammere is dat ik nu wel eindelijk met het nichtje goed overweg kon en dat ze echt een vriendin geworden is, dus dat maakt het wel weer moeilijker, maar heb ik wel weer een adres als ik the us nog een keer ga bezoeken. Maar als ik erover nadenk weet ik ook wel dat het met haar ook niet altijd gezellig zou zijn... Ze is nu naar dr vader, en komt misschien zondag of maandag nog even een paar daagjes terug om afscheid te nemen...
Ik vind het wel beetje sneu om haar hier achter te laten, vindt zij ook beetje moeilijk, maar ze snapt me wel en vind dat ik aan mezelf moet denken... doe ik dus ook maar ;)

Jullie horen nog wel wat de precieze details zijn en wanneer ik ga vertrekken...
Ik heb ook weer wat nieuwe foto's van de school, even kijken wanneer ik die erop kan zetten.
Doeii!

Een wedstrijd, hier een vrije worp voor de tegenpartij... cheerleaders op de achtergrond...
Ik weet niet hoe dit meisje heet, ik heb de foto zelf ook niet gemaakt...maar dan heb je wat meer een idee van wat er nog meer in de klas zit... rechts ligt iemand te slapen...links trouwens geloof ik ook... ja, we zijn niet altijd druk bezig, hahaha.
Samantha en Sandy, Sandy ondertussen 16 geworden en krijgt voor Kerst een splinter nieuwe auto...ohja...een truck!, sorry... Ze is een rijkeluis kindje... Do I need to say more?
Op de achtergrond trouwens de lerares. van Family & Consumer Science, beetje standaard dingen over koken en huishoudelijke dingen.
Jennifer and Brittany again, dit keer wilden ze wel op de foto...
Dit was dus het laatste deel... het leukste gedeelte...















Even 3 foto's in 1 in elkaar geknutseld, thanks pris, voor de lessen ;)
Het Highschool koor. Hier in de officielere uitvoering, met officiele nummers enzo...statig..

alweer eventjes geleden... Deze week wel wat dingen gebeurd.

heb ondertussen vorige week achterop een vierwieler gezeten... we hebben een beetje over de weg gereden, en een paar hobbels genomen was wel leuk. We konden alleen niet echte parcours op omdat het al donker was, maar toch weer even een leuke afsluiter van het weekend. Weer even buiten geweest en frisse neus...

Ik ben ook in de rechtzaal geweest. Nee, niet omdat ik werd aangeklaagd..maar omdat ik dat moest van de USSE. Ik moest met een 'elected offical' meelopen voor een dag. En Lynn had geregeld dat dat de clerk van de crisp county court house zou zijn. Dus ik was dinsdag rond 8 uur bij hara kantoor. Ze heeft mee een beetje rondgeleid en mensen voorgesteld (natuurlijk weet ik geen enkele naam meer, ik ben zo goed in namen). Even kunnen praten voordat we de rechtzaal binnen gingen. De ochtend was wel oke...beetje herhaling maar op zich ging de tijd best snel. Toen gingen we ergens lunchen en hebben we leuk zitten praten en verteld over onze families en zelf wat grapjes tussen door. Dus op weg naar de gevangenis om daar de andere zaken te doen.
Rondleiding in de gevangenis... was vrij snel klaar, t was niet zo groot. Toen daar een zaaltje in en de zaken door. Was wat saaier, leek veel op de ochtend alleen dan met mensen die echt in de gevangenis zijn gezet.
Daarna naar huis. T was een gezellig dagje en daardoor ook weer het idee dat mijn situatie beter kan.

En toen weer school, weer een basketbal wedtrijd, en wat doorbraak in mijn zaak, als in concordia. We, naja mn paps, hebben een mail gestuurd naar usse en die hebben gezegd ten eerste, dat ze niet wisten dat ik ongelukkig was! en dat ik had gezegd dat ik het goed had hier! en ten tweede dat ze een stop hebben gezet op alle verplaatsingen omdat EF nog niet alles betaald zou hebben en ze konden simpel weg gewoon geen vluchten en alles betalen! Zodra ze van Ef binnen krijgen dat ze betaald hebben kunnen ze weer wat doen. Dus wij weer boos naar EF dat wij alles betaald hebben en dat zij hun werk moeten doen en ook maar moeten betalen. En toen kregen we weer terug dat ze de mail serieus nemen, (goh, nu al!) en dat ze gaat praten met het management. Hopelijk zijn ze dit keer snel en horen we maandag weer wat. Maarja...blijft wel EF natuurlijk...

Aankomende week al laatste week van het jaar....dus nog maar 1 semester te gaan... We zullen zien wat we met EF doen als mn jaar klaar is, ik horo van sommige dat ze EF gaan aanklagen...we zullen zien...

Ik ben ook samen met Kayla naar het koor geweest. We hebben op school een koor en ook de lagere school en die hadden pas een uitvoering. Dus zijn we wezen kijken en op aandringen van mij ook de hele voorstelling gebleven, bleek uiteindelijk dat het laatste deel ook nog het leukste was. Ik heb wat foto's en filmpjes en die zal ik hierboven laten zien.

Heb vanavond nog een wedstrijd gehad! was zeg maar zoiets als Ajax- Feyenoord, of NL-DU zeg maar....alleen dan maar van counties... Dus het zou extra druk worden en de entree was ook wat hoger, en dit was ook zoiets van 'dress to impress' enzo...dus iedereen had zn beste kleren aan en er werd veel 'gekeken'...
Dus wij kwamen net voor het begin van de meisjes wedstrijd binnen en ik was eigenlijk te laat..maarja... dus de wedstrijd begon en we speelden lekker en hebben dik gewonnen. Onder de wedstrijd was er nog een gevecht, ik weet niet wat en wie en alles, maar wij werden allemaal weer de kleedkamer ingestuurd, en toen weer de wedstrijd. Daarna de jongens spelen. En ook die hadden dik gewonnen, t was eigenlijk niet zo spannnend, maar ik en kayla zijn wel heel de wedstrijd gebleven en hebben wel gezellig zitten praten...
Daarna heb ik nog getrakteerd op een flurry en dalijk nog een film kijken, dus deze zaterdagavond zit wel goed.

morgen misschien winkelen, even kijken of we mee mogen...

TTYL

wat vonden jullie van de foto's? geen commentaar? oke...geen probleem...

Ik heb ondertussen 2 wedstrijden gehad en vandaag nog een wedstrijd...als manager...
1 verloren en gister gewonnen... en vanvaond thuis tegen degene van wie we verloren hadden..hopelijk winnen dan vanavond!

Ik heb ook gister eindelijk wat leuker contact met 3 meisjes van me team... beetje gezelluig kunnen praten...en toen we met de 3 schoolbussen (cheerleaders, jongens, meisjes) stopten bij de BK om te eten (door school betaald) heb ik ook nog een leuk gesprekje gehad met een jongen van het team...dus gister was wel een aardige avond...kwamen ook laat thuis, dus dat is ook wel eens fijn op een vrijdagavond...dat je het idee hebt dat het wat meer weekend is...

er is ook donderdag een ruzietje geweest...Lynn heeft een donkere vriend (weet niet of het iets racistisch is of niet), en tussen Kim en hem is een keer iets gebeurd ofzo...en Kim heeft een paar keer met m gepraat ofzo..maar iedere keer liep dat uit om dat ze m uitschold en dingen zei dat ze m liever niet levend zag (om maar even zo te zeggen)...en nu kwam hij dus donderdag langs...voor iemand anders...en Kim werd boos en ging een beetje flippen...en nu hoorde ik dat ze de afgelopen nacht niet thuis is gekomen en dat ze bij dr zus is... ik weet dus niet precies wat er gebeurd is en ik laat je weten hoe het verder gaat...

Nog geen nieuws van EF of iemand...hopelijk dan maar weer na het weekend...

Tot snel!

Oke, maandagochtend in de gymzaal...Hier breng ik een vierde van mijn lesdag door...







Even een kijkje door mijn ogen...










...wat basketbal, de enige witte jongen in het jongens basketbalteam maakt hier een 3-punter...





De leraren aan de kant...genieten van...? het uitzicht?
De 'leraar' links is een zoon van een coach, speelde professioneel voor een honkbalteam in NY, geloof ik, maar had een blessure en kwam dus maar even terug hierheen... lesgeven...Kayla, en nog meer leerlingen, vinden m helemaal geweldig...Ik weet niet wat het is...







Brittany Barton (16)....



en Jennifer Truman (15) (wilden niet op de foto, maar heb toch mooie kunnen maken...) Met hen zit ik dan elke ochtend... Is wel oke, meestal slapen ze (nee werkelijk, Brittany neemt een kussen en een dekentje mee! en Jennifer leest meestal in haar boek, maar denk niet dat we altijd niks doen...soms huiswerk :P en soms ook wel wat sport hoor ;) )










Er is wat badminton voor de liefhebbers...of als je je echt verveeld...














En sjawell....tafeltennis!...of ping-pong zoals ze het hier noemen... Kan best vermoeiend zijn... vooral als het balletje alle kanten op vliegt... bij mijn 'matties' dus...

Ik had maandag mn camera mee naar school genomen, en wat fot's kunnen maken..
Bij de training was het wel even een succes...
Ik begon met een foto gewoon veraf..en al snel
wilde iemand een geposeerde 'actie' foto...en toen kwamen ook de gewone poses... en toen kwamen er nog wat gekke gezichten...

Thanksgiving...

Afgelopen donderdag was het Thanksgiving, maar wij hebben het vandaag gedaan.
We hadden eten en wat familieleden namen ook wat eten mee. Er was van alles. Groenten, vlees, en als toetje nog wat taarten... Er was zoveel eten dat iedereen weer wat kon meenemen en dat onze koelkast ook nog wat vulling heeft.
Er was natuurlijk Turkey, en ham en kip, sweet patatoes, dressing, patatoe salad, broccoli salad, bonen, mais en broodjes...Pecan pie, soort van chocolade taart en cocos taart...
Was goed te doen.

Mijn ouders hebben ondertussen een mail gestuurd naar EF met heel duidelijk nu wat we willen en eigenlijk met erop aandringen dat ze me terug moeten sturen... Ze hebben nog niet gereageerd en ik hoop dat ze dat maandag doen. Het gaat ook allemaal zo sloom met die mensen...maar oke.. hopelijk snel goed nieuws.

Kusjes!

Oke...Jullie zullen niet geloven wat ik te vertellen heb. Kayla was afgelopen zondag jarig, en ze zou naar haar vader gaan...Maar om een of andere reden besloot ze vrijdag dat ze toch hier zou blijven. Ik wist niet wat het plan was, ik hoorde er amper wat over. Uiteindelijk was het zondag...er was niks! HELEMAAL NIKS! Ik had dacht nog steeds dat we die middag iets gingen doen of halen....of misschien dan vanavond? Ik had wat nodig van de winkel, dus had gevraagd of we naar de winkel konden. Dus uiteindelijk gingen we...ergens in de middag. Ik had van te voren al bedacht, dat ik dan wel een verjaardagstaart als cadeautje kon kopen. Dus wij naar de winkel...ik een beetje soort van spontaan beslissen dat ik een taart wilde kopen. Ik vroeg of ze nog een taart of iets deden...en toen reageerde Lynn zo van...'dan moest ze nog meer op de loopband lopen' (ze hebben sinds kort een loopband in huis, ding maakt een herrie!) dus ik zo...oke, dan koop ik een taart, als cadeautje...dus oke...ik vragen welke taart ze wilde...en ze wist het niet (ze wilde gewoon niet te veel eisen...) oke...Sponge Bob of Nemo....na een tijdje dan de Nemo taart gekozen... $16. Voor het goede doel ;)

Ze was zo blij! en ze kon het maar niet geloven dat ik dat wilde doen...en zo blij! hahaha...Heb ik haar dagje toch een beetje goed kunnen maken :D voelt goed... en! ik heb mijn eerste stukje Amerikaanse taart op! hahaha! Dus ook mijn dag was weer goed (alleen Kayla en ik hebben trouwens van de taart gegeten.)

Oke...begin weer onderaan!








En Dorie...Tja...voelt zij zich ooit wel als een vis in het water?






Nemo voelt zich nog als een vis in het water... Maar dalijk is het water op.... AH! We zullen m goed verzorgen hoor!






Jep... Het begin van het einde.







En taart aansnijden! Woehoe!











Ze was zo blij!








Even snel een foto dan...Uhm..van het plafond...





O oh! taart is beschadigd...Hij is gelukkig nog eetbaar!







Harder Kayla! Ze gaan niet uit...Of ze gaan weer aan! Kijk in dr hand! Ze had zo'n lol! en zoveel spanning..gaan ze ooit uit?



De kaarsjes waren gewone kaarsjes... ze brandden alleen een beetje vreemd...Vlug! Blazen!








Ik had ook maar wat kaarsjes erbij gekocht....van die sterretjes dacht ik... Die wilde ze er zelf inzetten.



















De taart die ik gekocht heb en zij heeft uitgekozen...kostte wat moeite...







http://tarikphotos.blogr.at/ nog een keer de site van Tarik, weer nieuwe foto's, toen ik er niet meer was...

Wat foto's van het huis...
Ennuh...van onder naar boven he ;)






De keuken dan...






De eetkamer, en daarachter de keuken. De deur naar het gangetje waar Kayla's, Christophers en mijn kamer zijn.














De Huiskamer van de andere kant. De deur naar buiten, en de slaapkamerdeur van Lynn en Kimmie. De computer en een speelmachine.






De TV die altijd aan staat, met de doorgang naar de eetkamer en keuken. Stukje van de banken...en tapijt.

EF gezeur.

Ik heb EF een mail gestuurd... blijkbaar een te nette, want ik kreeg een standaard mailtje terug. Ten eerste was er nu een nieuw persoon (ik vraag me af waarom die andere er niet meer werkt...) en die kent mij natuurlijk helemaal niet en ik haar niet.
Ze zei dat de problemen en gevoelens die ik had normaal waren en dat iedere student die heeft en blabla... ze zei zelfs dat ze wel hoor de dat ik het wel naar mijn zin had! ik weet niet hoe ze dat uit mijn mail heeft gehaald...

Daarna met mijn ouders erover gepraat, en zij vonden dat ik toch moest blijven (of dat dit zelfs een teken was, hallo, we wisten dat ze natuurlijk niet gelijk zouden zeggen van is goed!) maar oke...kwam voor mij als een schokje. Heb toen voor het eerst in de US gehuild, best goed vond ik dat ik nu pas hoefde te huilen, maar jammer dat t toch moest gebeuren.
Beetje kort afgesloten en daarna een mailtje van Pris, half vrijwillig half gedwongen door mn moeder omdat ze me maar moest opvrolijken, daar is ze zo goed in.
Ik heb toen mn paps en mams weer een mail gestuurd met de uitleg waarom t voor mijn voelde alsof ik in de steek werd gelaten en dat ik zeker wist dat ik dit wilde. Heb toen daarna weer met mijn papa gepraat, en we hebben besloten dat ik mails blijf sturen, wat bozer, en dat zij mij wel willen helpen en steunen, maar dat ik het zelf moet regelen. Dus...gelijk een bozere mail gestuurd, met uitleg dat EF het niet goed heeft geregeld en dat ik terug wil.

Ik heb nog geen bericht, ik denk dat ze dit keer niet zo snel hun woordje klaar hebben en dat ze misschien nu wat serieuzer erover denken. Dus ik wacht op reactie.

Ik ben ondertussen ook een beetje ziek, kan niet goed zeggen wat t is, misselijk, knallende hoofdpijn en soms buikpijn. Misschien ben ik een beetje van streek of stress... Maar ik was vandaag halverwege naar huis gegaan en blijf misschien morgen ook thuis.

Lucas vertrekt morgen naar New Hampshire, natuurlijk weet hij niks van een familie nog, want het is EF en er was wat mis met de vlucht, maar ik neem aan dat hij toch vertrekt.

Ik heb ook een pakketje binnen gekregen vandaag! Jeeej!
Met Hollandse Extra Belegen Kaas! en Pasta! en ander beleg! en een mapje met ik-weet-nog-niet-zo-goed-wat maar iets met foto's en ik geloof van Prisje en Iris! ga ik vanavond bekijken! en Pepernoten! die ik bewaar tot 5 december! en Stroopwafels! die ze lekker vonden! Thanks! Erg leuk!

Nog meer? Ze hebben nu een loopband in de kamer staan, naast een ventilatierooster van mijn kamer, maar ze lopen niet als ik slaap...nog niet tenminste... en dat ding maakt een herrie! ik kon mijn vader af en toe niet verstaan. Maar ze doen wel wat nu...ik geloof dat het van de dokter moest...

Kayla is zondag jarig, en gaat morgen voor ruim een week naar haar vader, omdat ze dan ook gelijk voor Thanksgiving blijft die week erop...beetje jammer... maar goed...

Dat was t denk ik wel weer even...Check je later!

Een aanzoek...

Ik kon niet geloven dat dit gebeurde, but it did...

Ik kwam in de klas, niks aan de hand...er zit een jongen schuin van mij, die wel eens opmerkingen maakt over dat hij mij wel leuk vind....maar, meestal gewoon wat korte dingen, een hugje af en toe.
Vandaag, was t een beetje anders.

Die jongen ging onder de les, op een knie en had een ring in zn hand...hahaha... Ik wist niet waar ik moest kijken of wat ik moest zegggen. Midden in de klas! Wat verwachte hij dat ik deed? Dus ik zei m maar dat ie moest gaan zitten.
Anderen lachen en zeggen bij hoeveel meisjes hij dat al gedaan had enzo... dus hij zei hij geeneen. En dat anderen denken dat hij t niet meende, maar dat ik toch wel wist dat hij 'for real' was..uhm...ja, sure...

Ik bedacht later, dat hij ook al had gevraagd of als je met iemand hier trouwde of je dan kan blijven...in amerika...dus ik zei...denk t wel... en toen tijdje daarna kwam dit verhaal. En toen zei hij ook nog dat ik moest blijven en of ik wilde blijven en dat ik in iedergeval terug moest komen en m moest opzoeken enzo...naja, als ik terug kom naar Georgia, dan wil ik m wel bezoeken, maar of ik hierheen terug kom...is natuurlijk nog de vraag..

Toen zag hij daarna de ring van mijn zusjes! en vroeg of die nog een betekenis had, dus ik uitleggen dat ik die voor mn vetrek had gehad van mn lieve zusjes! en dat er ook wat in stond dat hij nier kon lezen. Dus hij wilde t wel zien. Vroeg hij daarna of hij de ring mocht hebben. Dus ik uhm, nee... hahaha, zei hij waar hij me dan aan moest herinneren, dus ik zei dat ik wel wat bedacht.

Dus, dat was weer t hoogte punt van de dag, hahhaa...

Ohja, ook tweede dag als manager bij t basketbalteam...zware trainingen en niet veel te doen voor mij dan alleen ballen halen en uidelen en innemen en zaalvegen...hahaha, niet zoveel dus, maar hopelijk wordt dat dan nog beter.

Ook is er een mogelijkheid dat Pedro, van foto's, mijn buurjongen wordt. Als ik hier blijf en als hij ook werkelijk komt. Ze willen een jongen, vanwege Christopher, en hij was de enige die geen aziaat was...maar er is nog niks officieels en zelfs de lijst met leerlingen was niet officieel. Dus ik zie wel hoe dat gaat.

Spreek jullie snel!

De Grote Dag!

Vroeg op, 6.10 in de ochtend! en rond 7 vertrekken.
Ik had mn ouders om mn nek, mn zussen om mn vinger en mn oma om mn pols...ik was er klaarr voor!
pakte een poptart en een blikje coke en we gingen opweg. Lynn had een auto geregeld met 2 banken, want we moesten ook nog 2 andere studenten meenemen. Dus Kimmie reed, Lynn zat naast haar, ik naast een oudere vrouw (75) die een student had van Thailand, die zat achterin naast Connie van Oostenrijk.
Allemaal erg stil...en op weg!

In Atlanta nog even zoeken naar het CNN gebouw, en die oudere vrouw maar steeds zeuren tegen Lynn over van alles en nog wat. Was wel grappig.
Hebben onderweg nog een ontbijt gehaald...

We waren daar, te vroeg, rondje lopen, winkeltjes kijken...en dan maar wachten

Ohja, was wel grappig, kwamen in de buurt van Atlanta...en ja hoor, ik hoor het klikken van een fototoestel al achter me! hahha, ik kon mn lachen bijna niet inhouden! Achterelkaar!
Ook in het CCN gebouw allemaal chinezen die fot's aan t maken waren, zo grappig!

Maar goed, na een tijdje wachten kwam Rachel aanlopen. Aardige mevrouw. Er schoof nog een meisje van Ecuador aan en een meisje van Zuid-Korea.
Studenten aan 1 tafel, en de ouders aan een tafel daarnaast...ja, dan praat je lekker vrij!
De jongen van Zuid-Korea liet op zich wachten, dus ze begon maar alvast. Ik kreeg ook nog een warme choc van Starbucks! van Lynn. Dus ze begon en praatte vooral tegen mij, had ik het idee...en maakte af en toe wat grapjes die ik wel snapte...en de anderen niet allemaal...Misschien dat ze daarom tegen mij praatte, ik liet merkte dat ik haar begreep en gaf hara wat feedback. Na een tijdje kwam ook de jongen aan.
Ze ging een boekje langs met regels en dat soort dingen, formele dingen.
En de vraag of iemand problemen had enzo.

We hebben toen gegeten, en beetje gepraat en we krijgen de emailadressen nog. Ik klikte wel met Natalie van Ecuador en Connie van Oostenrijk ging ook wel aardig. Zij kent trouwens Tarik, naja, zij heeft met heb gereist naar USA.

Daarna weer naar huis, met Rachel en paps gepraat en dit blogje getypt...dat was mijn spannende zaterdag dan!

Mijn besluit...
Mijn ouders bellen maandag EF met de vraag of ze nog een oplossing hebben voor dit jaar, hebben ze geen goede oplossing, dan moeten ze me maar terug sturen naar Concordia. Ik denk niet dat ze een oplossing hebben, want er staan nog steeds mensen op de lijst...maar, ik laat t weten!

Ohja, nog even snel (A)

Ik had gisteravond even niks te doen, dus ging ik in mijn Alicia Keys boek lezen.
Ik las weer het grappige briefje die mijn zusjes erbij hadden gedaan, echt nog super bedankt! Ik vind t zo cool!

maar goed, ik las dus wat van dr gedichten en ik vind het zo leuk om te lezen hoe ze zich voelt enzo...Ze schrijft op zo'm manier dat ik snap wat ze bedoelt ook al heb ik zoiets niet mee gamaakt... En soms ook dingen dat ik heel goed weet waar ze t over heeft en dat ik soms ook denk van 'he, dat doe/denk/ben/voel/etc. ik ook!'

Wilde ik gewoon even zeggen, vooral tegen mijn lieve zusjes natuurlijk!

hokee, ben ik dan weer...zal weer proberen wat vaker te posten en dan niet zo lang ;)

uhm...

De basketbal tryouts zijn begonnen, gingen wat dingen beetje mis, dus kon eerste twee dagen niet meedoen... dus heb ik een keer kunnen kijken. Ik merkte dat de meisjes gewoon allemaal wat beter zijn en je ziet dat ze t vaker doen. Niet allemaal, maar ik zou het team niet halen.
Dus de coach vroeg ook al van 'denk je dat je mee kan komen?' dus ik dacht eroverna...en dacht...'hmm, denk t niet'. Dus vertelde haar later dat ik dacht van niet en toen vroeg ze mij of ik manager van t team wilde zijn..klinkt wel leuk, is gewoon hulpje, maar zo kan ik dan toch met t team contacten. Dus overleg met Lynn en Kimmie en die wilden me savonds wel van school halen na een wedstrijd ofzo. Dus oke...misschien is dat wat.

Vandaag is Christopher weer thuis gekomen, hij blijft tot zondag...jeej....
Hij gaat dus ook zaterdag mee naar mn meeting in Atlanta...yes... Wordt leuk...
Naja, dus dit weekend dan zo'n beetje de beslissing...wordt denk ik begin in de week, omdat EF natuurlijk in het weekend niet kan reageren. Maar wel snel...
oh ja hoor, ik begin me al weer te ergeren...
ik moet zeggen, dat het tussen mij en Kayla ook niet zo lekker meer loopt. Ik begin me te ergeren nu aan de mensen...hoe kan ik dat voorkomen? Iemand tips?

Goed, ik zou t kort houden, dus stop maar weer. Ik laat van t weekend horen hoe t was.

He,

tis weer een tijdje geleden, maar heb wel weer wat dingen te zeggen.

Ik zit dus bij een gastgezin, niet echt een gezin, maar zo wordt dat dan wel genoemd.
Dat is ook een gedeelte van de reden dat ik me hier niet op mn plek voel.
Ook valt de school erg tegen. Ik heb maar 4 vakken op een dag, waarvan 1tje met leeftijdsgenoten is. Omdat ik halverwege het semester ben ingevallen, heb ik vakken gekregen waar ik dus zo bij mee kan doen. Dat betekende dus met 15/16 jarige en stof die ik jaren geleden gehad heb, we doen ook meeste van de les niks.
De mensen hier zijn ook niet helemaal wat ik had verwacht, ook vergeleken bij het noorden, ze zijn hier allemaal een beetje bitchy... Niet dat ze gemeen zijn tegen mij, maar de manier waarop ze praten en dingen doen, en wel gemeen zijn tegen anderen. Dat past niet zo bij mij. Ze zijn ook allemaal zo aanwezig.

Zoals de meesten weten was ik erg aan t twijfelen of ik hier wel moest blijven. Ik kreeg voor mijn idee geen antwoord van de Grote Man boven, maar wel steeds kwam het thema 'vertrouwen' naar voren. Ik erover gepraat met mn zus, Thanks daarvoor!, en zij dacht dat ik dat maar moest doen, en dat dit wel de plek is waar ik moet zijn.

Afgelopen maandag heb ik mijn contactpersoon in Atlanta gebeld, eerst belde ik, was het nummer buiten gebruik. Ik aan Lynn vragen, ohja, ze was verhuisd. Toen dat nieuwe nummer gebeld, kon ze niet aan de lijn komen. Dus ik dacht, oke... dan is het de bedoeling dat ik haar niet spreek. Ook weer met het idee dat ik moest vertrouwen. Belt ze even later terug... Ik tegen haar gezegd dat ik geen 'echte' vrienden kon maken, dat ik wel praatjes had enzo, maar niet dat ik met iemand buiten school zou afspreken. Zij zei dat elke student dat probleem had en dat t wel kwam. Maar ik merkte toch dat ze het wel snapte, maar dat ze me gewoon gerust wilde stellen. Ik vertelde ook dat ik me verveelde en dat er niks te doen was. Zij zei weer dat kinderen doordeweeks met school bezig zijn, dat dat bij mij volgend semester ook kwam, en dat ze snapte dat er niks was hier, zij woont zelf in de grote stad en kon zich niet voorstellen dat ze hier zou wonen...dat dacht ik dus ook. Ook zei ze dat het wel een academisch jaar is en niet alleen voor plezier...naja, met deze school valt dat ook wel mee natuurlijk.
Ik zei dat ook onze intresses niet echt klikte, en zij dacht dat het op papier wel overeenkwam...nee dus... bleek ook weer gister gingen we naar een mall, omdat Schristopher een project had en Lynn ging dat voor m doen. Dus van die knutselwinkels in en dan voor mij ook nog wat andere winkels, moest ik maar roepen als ik ergens naar binnen wilde. Dus ik dan maar af en toe een sportwinkel in, dat moest dan nog een beetje met ze kloppen... Maar dan gaan ze beetje achter mij aanlopen, en ik voelde me niet vrij om iets te kopen of te passen of iets...dat is, hoe stom het misschien ook klinkt, ook een reden.
Terug naar t gesprek. Ze vertelde dat er 4 november een orientatie bijeenkomst was, met alle studenten uit dit gebied, stuk of 8, en dat we dan kunnen praten over dingen. Ook gaat ze tripjes regelen naar Florida en Washington DC en misschien zelfs NY! Dat klonk natuulijk allemaal wel goed. Ik besloot dus maar om iig tot 4 november te wachten met het definitief beslissen of ik hier wil blijven of niet.
Dat is dus nog een week, en dat houd ik wel vol.

Nieuws over Tarik! Hij is ondertussen weg bij zijn gezin, sinds gister en verblijft voor dit weekend bij een ander gezin. (weet niet precies hoe dat zit) Hij vliegt maandag naar Eau Claire, op weg naar Ladysmith, Conordia. Dus hij is terug.

Was wel grappig, gister was ik op msn, met mn moeder aan t praten, die snapte weer niet zoveel van de computer...geef niks hoor! hahaha...maar goed, en binnen een half uur, had ik met 6 verschillende Concordia mensen gepraat...

Er is hier waarschijnlijk nog een nieuw gastgezin, de moeder van mijn moeder... Lynn heeft haar overgehaald om ook een student in huis te nemen, en blijkbaar wil ze dat uiteindelijk wel. Ze willen graag een jongen, omdat Christopher dat het liefst heeft. Ze woont bij ons op het terrein, 100 meter verderop. Ze vroeg aan mij of ik nog studenten wist, zodat ik de goede kon uitkiezen...Tja, heb al rondgevraagd, maar ik moet ze wel eerlijk vertellen hoe het hier is en de kans dat ik misschien weg ga...
Ik zie wel hoe dat gaat, ze moet eerst toch nog door een check enzo.

Christopher is trouwens 9 weken bij zijn vader, omdat zijn raport niet zo goed was. Wel lekker rustig nu. Ook Kayla is nu voor het weekend weg. Ze vetrok donderdag na school naar haar vader en komt maandag weer terug. Ze gaat met hara familie naar de Nascar race, waar 'haar husband' racet, niet haar echt man natuurlijk, maar dat zegt ze steeds. Ik werd dus vrijdag door
Kim afgezet op school en weer opgehaald door Lynn. Lunch was een beetje vreemd, we zijn altijd met een groepje van 5, Kayla, ik, Tiffany en nog 2 anderen. Dus ik wachtte op Tifanny, een wel aardig meisje...bleek dat die nu niet ging lunchen....Great, dacht ik. Dus ben een beetje met die 2 anderen meegelopen dus was niet alleen, maar toch... Ik werd iets eerder van school gehaald omdat Lynn geen zin had om te wachten, ik had daar niet echt prblemen mee natuurlijk. Dr moeder was er ook en we gingen even wat boodschapjes doen. Vroeg ze aan mij of ik nog wat wilde, uiteindelijk heb ik wat snacks mee gekregen en wat cola en wat ijs... zij hield erg van junkfood.
ik had laatst ook een gesprek met Lynn over Kayla. Ze heeft dus een soort verslavings probleem met eten. Toen ze bij dr moeder woonde maakte ze een maaltijd voor zichzelf en verstopte het dan als dr moeder thuis kwam. Dr moeder besloot de kastjes op slot te doen en dat is de reden dat Kayla nu hier woont. Maar van haar moeder mag Lynn niet te veel eten in huis halen...en dat is dus weer de reden waarom we hier niet veel snacks en dat soort dingen hebben.

Tis weer een lange mail geworden, lees t anders in stukjes ;)

Laat je mening achter over dit alles, vooral over mijn keuze natuurlijk...

Spreek jullie snel!

Ik heb weer wat foto's van hier, en...van beneden naar boven...
Enjoy!
Dit is dus de auto waar Kayla tegenaan reed...
We waren een beetje file aan t rijden, en op een gegeven moment stond hij stil, en Kayla remde wel af, maar dacht denk ik dat hij wel weer zou rijden, maar nee, hij bleef stil staan. Dus ze klapte op m. Hij had alleen wat krasjes, maar onze auto was ingedeukt. Gelukkig had niemand wat, maar toch was Kayla erg ongerust en een beetje overstuur. Wat zou dr vader zeggen, en dr verzekering ging nu omhoog en ze belde gelijk iemand die haar aan een baantje kon helpen. We hebben in zijn auto gewacht op de police en beetje gepraat. Leuke jongen wel. Bovenop dit alles heeft de agent haar ook nog een bon gegeven voor te dichtop rijden...zo sneu allemaal...






Dit is nou Kayla. We gingen hier vrijdag op weg naar haar oma, om op haar zwangere hondje te passen. We wisten toen nog niet dat het een avontuur zou worden...






Ik ontdekte PALMBOMEN! hahaha, en natuurlijk de brievenbussen die ze daar hebben.






Ik houd van zulke foto's, voor mij zijn ze leuk om te zien, omdat ik herken wat je ziet...snap je? Dit is dus de weg die 'langs' het huis loopt.







Ik vond wat resten van een kampvuur...herinnerde me weer aan de kampvuren die we bij Ladysmith hadden...






Watertje ziet er zo best goed uit! Ik kan dan ook heeeel goed fotograferen ;)










Ze hadden blijkbaar ook een hangmat...


















Christopher, het zoontje.. hij is 10 jaar en kan soms best irritant zijn en dat vind niet alleen ik...




















Uhm, gewoon een boom...Ik had weer s niks te doen...hahhaha.





















Hondje in de tuin, Blue... ik vind t hondje niet zo heel leuk, misschien is ie daarom ook in de tuin. Rico blijft mijn nummer 1!






Dit zijn dan de fietsen...tja, ze doen ook alles met de auto.






Dit is het huis waar ik in zit, het was net geschilderd...en boven zijn ze nog bezig en daar komt een soort speelkamer...







Dit zie je als je t huis uit komt. Een watertje (vies watertje) en naaldbomen...

hee,

Ik ben gister bij Georgia's national fair geweest. Een grote kermis. Van buiten lijkt t heel cool en groot en dan ga je in t spookhuis en dan zie je de mensen van buiten door de kieren van de doeken die niet op elkaar aansluiten...hat was echt lachwekkend gewoon en Christopher zat met zn vingers in zn oren omdat hij t wel eng vond...watje.
T was wel gezellig hoor, alleen geen super kermis wat ik had gedacht.
Wat ook grappig was, ik heb een Nederlands lekkernij op dat ik niet eens ken! Funnel cake heet t. Een soort oliebollen deeg met poeder erop. Was wel lekker, maar ik kon t me niet herinneren dat t hollands was...kennen jullie t?
Maar goed, toen zijn we daarna nog ergens gaan eten, was een soort spanning ontstaan omdat de bestelling een paar keer fout ging en Christopher was irritant en kreeg op zn kop...dus was wat gespannen ook in de auto terug. We zijn bij thuiskomst allemala gelijk gaan slapen, was ook al 12.00 ofzo, maar toch...


Vandaag kon ik eindelijk een gymles inruilen voor een andere les... Government. Gelukkig maar, want 2 blokken gym (naja, gym...) kon ik niet meer aan.
De les was niet zo boeiend, hij legde snel wat dingen uit en ik kwam erachter dat je ook een economie moest volgen ofzo, dus die hebben allemaal maandag en dinsdag een test en ik mag in mn boek lezen...jippie! Gelukkig heb ik examen gedaan in economie, dus ik kon het wel volgen.

Toen ben ik met Kayla mee geweest naar haar Student nog wat...en daar maken ze dan de posters voor homecoming en dat soort dingen. Dus ik ben na schooltijd samen met haar en nog aan paar wat slogans gaan schilderen op papier. Kon ik eindelijk weer even wat met mn handen doen. Toen we daarmee klaar waren om 5.20 pm ! zijn we gana tanken en even langs huis geweest, en toen naar de kerk.

Ik kwam daar aan, echt een kerkje met een torentje enzo. We gingen naar binnen, Kayla ging even wat mensen begroeten en stelde me voor aan wat mensen. Toen gingen we wat eten daar, je pakt een bordje en loopt langs een tafel waar eten op staat en dan pak je wat je wil. Er waren broodjes waar je een soort vlees op kon doen, dat niet zo goed smaakte... en ik had aardappelsalade die wel goed was en wat ships, want dat eten zie hier bij de maaltijd.
Daarna wilden we wat cheesecake halen, maar dat was op, dus hebben we maar een ander goedje in de koelkast gezet voor later.
Toen gingen we zitten en ik dacht 'okey, laat maar komen'. Kwam er een man die even de aandacht wilde en alle pastors op t podium (10 cm boven de grond) wilde hebben. Natuurlijk wat van die domme grapjes maken, en ze kregen wat omdat ze altijd van alles deden. Ze kregen een papier iets achtig oorkonde ingelijst en 1tje kreeg een wapen...(!) ik wist echt niet wat er gebeurde! ik dacht 'huh, als dank krijgt hij een wapen?! in de kerk?!' Maarja, dat is Amerika he, wen dr maar aan.
Maar goed, toen gingen ze zingen...een drummer, een gitaarist/zanger en een gitarist die ook de tweede stem deed. Ze zongen een paar liedjes en bij 1 liedje, was een rustig liedje en toen kwamen er 2 kleine meisjes en die gingen knielen voor t podium. Ik vond t al een beetje vreemd, ze waren erg jong, maar ik dacht 'misschien zijn ze hier gewoon wat eerder...' na 10 seconden liep er iemand naar ze toe (in een vaart) ging even naast ze zitten, legde zn handen op hun, zat er voor 15 seconden en liep weer weg. Na 5 seconden liepen ook de meisjes weer weg. En zo gebeurde dat het hele lied door. Mensen lopen in een vaart naar t podium, knielen, er komt iemand met ze bidden en gaan weer weg. Ik snapte t niet...hoe kan je nou zo snel iets bereiken...ofzo... Naja, als iemand t kan uitleggen...

Daarna ging een man even heel fanatiek staan preken, ik was t soms niet met m eens, maar dat kan gebeuren.
En toen gingen ze oefenen voor een toneelstuk. Kayla deed niet mee en ik natuurlijk ook niet, dus hebben we maar ingevallen. Kayla als lijk, of iig een buitenbewust zijn persoon. Ik keek eerst toe en moest daarna invallen voor the nurse (amberbabe ;) )
Daarna gingen ze weer even bidden en toen was t 8 uur en gingen we weer. Kayla ging mensen weer gedag zeggen, we gingen onze toetjes halen en gingen haar nichtje even naar huis brengen. Ze woonde aan de overkant van de weg. We gingen even snel mee naar binnen, heb nog een cheese sandwich op (was niet echt lekker, ik mis mn hollandse kaas!) en toen weer terug naar huis. De kerk viel dus wel tegen, er waren weinig mensen van mijn leeftijd en de dienst zelf was dus ook niet alles...

We kwamen thuis zegt Lynn ineens dat de school heeft gebeld dat ik of Kayla gespeibeld had! Wij wisten allebei van niks, maar Kayla bedacht dat t misschien kwam door t 2de blok dat bij mij verandert was. Dus ik ga de coach morgen daar maar eens op aanspreken....misschien dan...

Volgende keer meer!

PS: Ik heb ook foto's van het huis en opgeving, ga ik er ook snel opzetten!

Een site van Tarik met foto's en filmpjes.

http://tarikphotos.blogr.at/

Dit was t eten, eieren, bacon, biscuits en een goedje dat ik niet zo lekker vind. Maar de rest was wel lekker, dus ik heb genoeg kunnen eten. Het meeste eten dat ik tot nu toe op heb lust ik wel, das mooi. Ze willen alleen ook wat Hollands eten, ik weet alleen niet goed wat, ik wil geen stampot, dus als iemand wat weet...










Kayla en verderop Lynn, ze zijn ontbijt aan t maken, een zondags ontbijt...laat dus.











Ik paardje rijden. Blue is zn naam en in het begin ging het niet helemaal lekker, maar na een paar minutjes kon ik al aardig rijden. We waren bij de broer (denk ik) van Lynn. We hebben daar eerst geluncht en zijn toen met een golfkarretje naar de paarden gereden. Was erg leuk. Ze vonden trouwens deze outfit al 'netjes'...