Sunday, October 29, 2006

He,

tis weer een tijdje geleden, maar heb wel weer wat dingen te zeggen.

Ik zit dus bij een gastgezin, niet echt een gezin, maar zo wordt dat dan wel genoemd.
Dat is ook een gedeelte van de reden dat ik me hier niet op mn plek voel.
Ook valt de school erg tegen. Ik heb maar 4 vakken op een dag, waarvan 1tje met leeftijdsgenoten is. Omdat ik halverwege het semester ben ingevallen, heb ik vakken gekregen waar ik dus zo bij mee kan doen. Dat betekende dus met 15/16 jarige en stof die ik jaren geleden gehad heb, we doen ook meeste van de les niks.
De mensen hier zijn ook niet helemaal wat ik had verwacht, ook vergeleken bij het noorden, ze zijn hier allemaal een beetje bitchy... Niet dat ze gemeen zijn tegen mij, maar de manier waarop ze praten en dingen doen, en wel gemeen zijn tegen anderen. Dat past niet zo bij mij. Ze zijn ook allemaal zo aanwezig.

Zoals de meesten weten was ik erg aan t twijfelen of ik hier wel moest blijven. Ik kreeg voor mijn idee geen antwoord van de Grote Man boven, maar wel steeds kwam het thema 'vertrouwen' naar voren. Ik erover gepraat met mn zus, Thanks daarvoor!, en zij dacht dat ik dat maar moest doen, en dat dit wel de plek is waar ik moet zijn.

Afgelopen maandag heb ik mijn contactpersoon in Atlanta gebeld, eerst belde ik, was het nummer buiten gebruik. Ik aan Lynn vragen, ohja, ze was verhuisd. Toen dat nieuwe nummer gebeld, kon ze niet aan de lijn komen. Dus ik dacht, oke... dan is het de bedoeling dat ik haar niet spreek. Ook weer met het idee dat ik moest vertrouwen. Belt ze even later terug... Ik tegen haar gezegd dat ik geen 'echte' vrienden kon maken, dat ik wel praatjes had enzo, maar niet dat ik met iemand buiten school zou afspreken. Zij zei dat elke student dat probleem had en dat t wel kwam. Maar ik merkte toch dat ze het wel snapte, maar dat ze me gewoon gerust wilde stellen. Ik vertelde ook dat ik me verveelde en dat er niks te doen was. Zij zei weer dat kinderen doordeweeks met school bezig zijn, dat dat bij mij volgend semester ook kwam, en dat ze snapte dat er niks was hier, zij woont zelf in de grote stad en kon zich niet voorstellen dat ze hier zou wonen...dat dacht ik dus ook. Ook zei ze dat het wel een academisch jaar is en niet alleen voor plezier...naja, met deze school valt dat ook wel mee natuurlijk.
Ik zei dat ook onze intresses niet echt klikte, en zij dacht dat het op papier wel overeenkwam...nee dus... bleek ook weer gister gingen we naar een mall, omdat Schristopher een project had en Lynn ging dat voor m doen. Dus van die knutselwinkels in en dan voor mij ook nog wat andere winkels, moest ik maar roepen als ik ergens naar binnen wilde. Dus ik dan maar af en toe een sportwinkel in, dat moest dan nog een beetje met ze kloppen... Maar dan gaan ze beetje achter mij aanlopen, en ik voelde me niet vrij om iets te kopen of te passen of iets...dat is, hoe stom het misschien ook klinkt, ook een reden.
Terug naar t gesprek. Ze vertelde dat er 4 november een orientatie bijeenkomst was, met alle studenten uit dit gebied, stuk of 8, en dat we dan kunnen praten over dingen. Ook gaat ze tripjes regelen naar Florida en Washington DC en misschien zelfs NY! Dat klonk natuulijk allemaal wel goed. Ik besloot dus maar om iig tot 4 november te wachten met het definitief beslissen of ik hier wil blijven of niet.
Dat is dus nog een week, en dat houd ik wel vol.

Nieuws over Tarik! Hij is ondertussen weg bij zijn gezin, sinds gister en verblijft voor dit weekend bij een ander gezin. (weet niet precies hoe dat zit) Hij vliegt maandag naar Eau Claire, op weg naar Ladysmith, Conordia. Dus hij is terug.

Was wel grappig, gister was ik op msn, met mn moeder aan t praten, die snapte weer niet zoveel van de computer...geef niks hoor! hahaha...maar goed, en binnen een half uur, had ik met 6 verschillende Concordia mensen gepraat...

Er is hier waarschijnlijk nog een nieuw gastgezin, de moeder van mijn moeder... Lynn heeft haar overgehaald om ook een student in huis te nemen, en blijkbaar wil ze dat uiteindelijk wel. Ze willen graag een jongen, omdat Christopher dat het liefst heeft. Ze woont bij ons op het terrein, 100 meter verderop. Ze vroeg aan mij of ik nog studenten wist, zodat ik de goede kon uitkiezen...Tja, heb al rondgevraagd, maar ik moet ze wel eerlijk vertellen hoe het hier is en de kans dat ik misschien weg ga...
Ik zie wel hoe dat gaat, ze moet eerst toch nog door een check enzo.

Christopher is trouwens 9 weken bij zijn vader, omdat zijn raport niet zo goed was. Wel lekker rustig nu. Ook Kayla is nu voor het weekend weg. Ze vetrok donderdag na school naar haar vader en komt maandag weer terug. Ze gaat met hara familie naar de Nascar race, waar 'haar husband' racet, niet haar echt man natuurlijk, maar dat zegt ze steeds. Ik werd dus vrijdag door
Kim afgezet op school en weer opgehaald door Lynn. Lunch was een beetje vreemd, we zijn altijd met een groepje van 5, Kayla, ik, Tiffany en nog 2 anderen. Dus ik wachtte op Tifanny, een wel aardig meisje...bleek dat die nu niet ging lunchen....Great, dacht ik. Dus ben een beetje met die 2 anderen meegelopen dus was niet alleen, maar toch... Ik werd iets eerder van school gehaald omdat Lynn geen zin had om te wachten, ik had daar niet echt prblemen mee natuurlijk. Dr moeder was er ook en we gingen even wat boodschapjes doen. Vroeg ze aan mij of ik nog wat wilde, uiteindelijk heb ik wat snacks mee gekregen en wat cola en wat ijs... zij hield erg van junkfood.
ik had laatst ook een gesprek met Lynn over Kayla. Ze heeft dus een soort verslavings probleem met eten. Toen ze bij dr moeder woonde maakte ze een maaltijd voor zichzelf en verstopte het dan als dr moeder thuis kwam. Dr moeder besloot de kastjes op slot te doen en dat is de reden dat Kayla nu hier woont. Maar van haar moeder mag Lynn niet te veel eten in huis halen...en dat is dus weer de reden waarom we hier niet veel snacks en dat soort dingen hebben.

Tis weer een lange mail geworden, lees t anders in stukjes ;)

Laat je mening achter over dit alles, vooral over mijn keuze natuurlijk...

Spreek jullie snel!

2 comments:

Anonymous said...

lieve kris, je weet dat we je zullen steunen als je een beslissing gaat nemen. Wel goed dat je dat na 4 nov. doet.Ben erg benieuwd naar die dag.Wel fijn dat dat er zoveel mensen met je meeleven, kun je tenminste je frustraties kwijt.Heel veel liefs ma.We horen snel.

Mirjam said...

Ey Krissy,

Nou nou, ik heb even bijgelezen, wat een verhalen allemaal...
Ik herken heel veel moet ik zeggen... Ik zal je binnenkort even een mailtje sturen. En als je vragen hebt, kun je ze altijd stellen he! Meis, hou je taai, en ookal zegt zo'n Atlanta-mevrouw dat het een 'academisch' jaar is, weet dat het voor jou meest belangrijk is dat je een leuke tijd hebt! Aanpassen moet, en dat hoort erbij, maar ga niet op eieren lopen!

liefs, Mirjam