Oke, maandagochtend in de gymzaal...Hier breng ik een vierde van mijn lesdag door...







Even een kijkje door mijn ogen...










...wat basketbal, de enige witte jongen in het jongens basketbalteam maakt hier een 3-punter...





De leraren aan de kant...genieten van...? het uitzicht?
De 'leraar' links is een zoon van een coach, speelde professioneel voor een honkbalteam in NY, geloof ik, maar had een blessure en kwam dus maar even terug hierheen... lesgeven...Kayla, en nog meer leerlingen, vinden m helemaal geweldig...Ik weet niet wat het is...







Brittany Barton (16)....



en Jennifer Truman (15) (wilden niet op de foto, maar heb toch mooie kunnen maken...) Met hen zit ik dan elke ochtend... Is wel oke, meestal slapen ze (nee werkelijk, Brittany neemt een kussen en een dekentje mee! en Jennifer leest meestal in haar boek, maar denk niet dat we altijd niks doen...soms huiswerk :P en soms ook wel wat sport hoor ;) )










Er is wat badminton voor de liefhebbers...of als je je echt verveeld...














En sjawell....tafeltennis!...of ping-pong zoals ze het hier noemen... Kan best vermoeiend zijn... vooral als het balletje alle kanten op vliegt... bij mijn 'matties' dus...

Ik had maandag mn camera mee naar school genomen, en wat fot's kunnen maken..
Bij de training was het wel even een succes...
Ik begon met een foto gewoon veraf..en al snel
wilde iemand een geposeerde 'actie' foto...en toen kwamen ook de gewone poses... en toen kwamen er nog wat gekke gezichten...

Thanksgiving...

Afgelopen donderdag was het Thanksgiving, maar wij hebben het vandaag gedaan.
We hadden eten en wat familieleden namen ook wat eten mee. Er was van alles. Groenten, vlees, en als toetje nog wat taarten... Er was zoveel eten dat iedereen weer wat kon meenemen en dat onze koelkast ook nog wat vulling heeft.
Er was natuurlijk Turkey, en ham en kip, sweet patatoes, dressing, patatoe salad, broccoli salad, bonen, mais en broodjes...Pecan pie, soort van chocolade taart en cocos taart...
Was goed te doen.

Mijn ouders hebben ondertussen een mail gestuurd naar EF met heel duidelijk nu wat we willen en eigenlijk met erop aandringen dat ze me terug moeten sturen... Ze hebben nog niet gereageerd en ik hoop dat ze dat maandag doen. Het gaat ook allemaal zo sloom met die mensen...maar oke.. hopelijk snel goed nieuws.

Kusjes!

Oke...Jullie zullen niet geloven wat ik te vertellen heb. Kayla was afgelopen zondag jarig, en ze zou naar haar vader gaan...Maar om een of andere reden besloot ze vrijdag dat ze toch hier zou blijven. Ik wist niet wat het plan was, ik hoorde er amper wat over. Uiteindelijk was het zondag...er was niks! HELEMAAL NIKS! Ik had dacht nog steeds dat we die middag iets gingen doen of halen....of misschien dan vanavond? Ik had wat nodig van de winkel, dus had gevraagd of we naar de winkel konden. Dus uiteindelijk gingen we...ergens in de middag. Ik had van te voren al bedacht, dat ik dan wel een verjaardagstaart als cadeautje kon kopen. Dus wij naar de winkel...ik een beetje soort van spontaan beslissen dat ik een taart wilde kopen. Ik vroeg of ze nog een taart of iets deden...en toen reageerde Lynn zo van...'dan moest ze nog meer op de loopband lopen' (ze hebben sinds kort een loopband in huis, ding maakt een herrie!) dus ik zo...oke, dan koop ik een taart, als cadeautje...dus oke...ik vragen welke taart ze wilde...en ze wist het niet (ze wilde gewoon niet te veel eisen...) oke...Sponge Bob of Nemo....na een tijdje dan de Nemo taart gekozen... $16. Voor het goede doel ;)

Ze was zo blij! en ze kon het maar niet geloven dat ik dat wilde doen...en zo blij! hahaha...Heb ik haar dagje toch een beetje goed kunnen maken :D voelt goed... en! ik heb mijn eerste stukje Amerikaanse taart op! hahaha! Dus ook mijn dag was weer goed (alleen Kayla en ik hebben trouwens van de taart gegeten.)

Oke...begin weer onderaan!








En Dorie...Tja...voelt zij zich ooit wel als een vis in het water?






Nemo voelt zich nog als een vis in het water... Maar dalijk is het water op.... AH! We zullen m goed verzorgen hoor!






Jep... Het begin van het einde.







En taart aansnijden! Woehoe!











Ze was zo blij!








Even snel een foto dan...Uhm..van het plafond...





O oh! taart is beschadigd...Hij is gelukkig nog eetbaar!







Harder Kayla! Ze gaan niet uit...Of ze gaan weer aan! Kijk in dr hand! Ze had zo'n lol! en zoveel spanning..gaan ze ooit uit?



De kaarsjes waren gewone kaarsjes... ze brandden alleen een beetje vreemd...Vlug! Blazen!








Ik had ook maar wat kaarsjes erbij gekocht....van die sterretjes dacht ik... Die wilde ze er zelf inzetten.



















De taart die ik gekocht heb en zij heeft uitgekozen...kostte wat moeite...







http://tarikphotos.blogr.at/ nog een keer de site van Tarik, weer nieuwe foto's, toen ik er niet meer was...

Wat foto's van het huis...
Ennuh...van onder naar boven he ;)






De keuken dan...






De eetkamer, en daarachter de keuken. De deur naar het gangetje waar Kayla's, Christophers en mijn kamer zijn.














De Huiskamer van de andere kant. De deur naar buiten, en de slaapkamerdeur van Lynn en Kimmie. De computer en een speelmachine.






De TV die altijd aan staat, met de doorgang naar de eetkamer en keuken. Stukje van de banken...en tapijt.

EF gezeur.

Ik heb EF een mail gestuurd... blijkbaar een te nette, want ik kreeg een standaard mailtje terug. Ten eerste was er nu een nieuw persoon (ik vraag me af waarom die andere er niet meer werkt...) en die kent mij natuurlijk helemaal niet en ik haar niet.
Ze zei dat de problemen en gevoelens die ik had normaal waren en dat iedere student die heeft en blabla... ze zei zelfs dat ze wel hoor de dat ik het wel naar mijn zin had! ik weet niet hoe ze dat uit mijn mail heeft gehaald...

Daarna met mijn ouders erover gepraat, en zij vonden dat ik toch moest blijven (of dat dit zelfs een teken was, hallo, we wisten dat ze natuurlijk niet gelijk zouden zeggen van is goed!) maar oke...kwam voor mij als een schokje. Heb toen voor het eerst in de US gehuild, best goed vond ik dat ik nu pas hoefde te huilen, maar jammer dat t toch moest gebeuren.
Beetje kort afgesloten en daarna een mailtje van Pris, half vrijwillig half gedwongen door mn moeder omdat ze me maar moest opvrolijken, daar is ze zo goed in.
Ik heb toen mn paps en mams weer een mail gestuurd met de uitleg waarom t voor mijn voelde alsof ik in de steek werd gelaten en dat ik zeker wist dat ik dit wilde. Heb toen daarna weer met mijn papa gepraat, en we hebben besloten dat ik mails blijf sturen, wat bozer, en dat zij mij wel willen helpen en steunen, maar dat ik het zelf moet regelen. Dus...gelijk een bozere mail gestuurd, met uitleg dat EF het niet goed heeft geregeld en dat ik terug wil.

Ik heb nog geen bericht, ik denk dat ze dit keer niet zo snel hun woordje klaar hebben en dat ze misschien nu wat serieuzer erover denken. Dus ik wacht op reactie.

Ik ben ondertussen ook een beetje ziek, kan niet goed zeggen wat t is, misselijk, knallende hoofdpijn en soms buikpijn. Misschien ben ik een beetje van streek of stress... Maar ik was vandaag halverwege naar huis gegaan en blijf misschien morgen ook thuis.

Lucas vertrekt morgen naar New Hampshire, natuurlijk weet hij niks van een familie nog, want het is EF en er was wat mis met de vlucht, maar ik neem aan dat hij toch vertrekt.

Ik heb ook een pakketje binnen gekregen vandaag! Jeeej!
Met Hollandse Extra Belegen Kaas! en Pasta! en ander beleg! en een mapje met ik-weet-nog-niet-zo-goed-wat maar iets met foto's en ik geloof van Prisje en Iris! ga ik vanavond bekijken! en Pepernoten! die ik bewaar tot 5 december! en Stroopwafels! die ze lekker vonden! Thanks! Erg leuk!

Nog meer? Ze hebben nu een loopband in de kamer staan, naast een ventilatierooster van mijn kamer, maar ze lopen niet als ik slaap...nog niet tenminste... en dat ding maakt een herrie! ik kon mijn vader af en toe niet verstaan. Maar ze doen wel wat nu...ik geloof dat het van de dokter moest...

Kayla is zondag jarig, en gaat morgen voor ruim een week naar haar vader, omdat ze dan ook gelijk voor Thanksgiving blijft die week erop...beetje jammer... maar goed...

Dat was t denk ik wel weer even...Check je later!

Een aanzoek...

Ik kon niet geloven dat dit gebeurde, but it did...

Ik kwam in de klas, niks aan de hand...er zit een jongen schuin van mij, die wel eens opmerkingen maakt over dat hij mij wel leuk vind....maar, meestal gewoon wat korte dingen, een hugje af en toe.
Vandaag, was t een beetje anders.

Die jongen ging onder de les, op een knie en had een ring in zn hand...hahaha... Ik wist niet waar ik moest kijken of wat ik moest zegggen. Midden in de klas! Wat verwachte hij dat ik deed? Dus ik zei m maar dat ie moest gaan zitten.
Anderen lachen en zeggen bij hoeveel meisjes hij dat al gedaan had enzo... dus hij zei hij geeneen. En dat anderen denken dat hij t niet meende, maar dat ik toch wel wist dat hij 'for real' was..uhm...ja, sure...

Ik bedacht later, dat hij ook al had gevraagd of als je met iemand hier trouwde of je dan kan blijven...in amerika...dus ik zei...denk t wel... en toen tijdje daarna kwam dit verhaal. En toen zei hij ook nog dat ik moest blijven en of ik wilde blijven en dat ik in iedergeval terug moest komen en m moest opzoeken enzo...naja, als ik terug kom naar Georgia, dan wil ik m wel bezoeken, maar of ik hierheen terug kom...is natuurlijk nog de vraag..

Toen zag hij daarna de ring van mijn zusjes! en vroeg of die nog een betekenis had, dus ik uitleggen dat ik die voor mn vetrek had gehad van mn lieve zusjes! en dat er ook wat in stond dat hij nier kon lezen. Dus hij wilde t wel zien. Vroeg hij daarna of hij de ring mocht hebben. Dus ik uhm, nee... hahaha, zei hij waar hij me dan aan moest herinneren, dus ik zei dat ik wel wat bedacht.

Dus, dat was weer t hoogte punt van de dag, hahhaa...

Ohja, ook tweede dag als manager bij t basketbalteam...zware trainingen en niet veel te doen voor mij dan alleen ballen halen en uidelen en innemen en zaalvegen...hahaha, niet zoveel dus, maar hopelijk wordt dat dan nog beter.

Ook is er een mogelijkheid dat Pedro, van foto's, mijn buurjongen wordt. Als ik hier blijf en als hij ook werkelijk komt. Ze willen een jongen, vanwege Christopher, en hij was de enige die geen aziaat was...maar er is nog niks officieels en zelfs de lijst met leerlingen was niet officieel. Dus ik zie wel hoe dat gaat.

Spreek jullie snel!

De Grote Dag!

Vroeg op, 6.10 in de ochtend! en rond 7 vertrekken.
Ik had mn ouders om mn nek, mn zussen om mn vinger en mn oma om mn pols...ik was er klaarr voor!
pakte een poptart en een blikje coke en we gingen opweg. Lynn had een auto geregeld met 2 banken, want we moesten ook nog 2 andere studenten meenemen. Dus Kimmie reed, Lynn zat naast haar, ik naast een oudere vrouw (75) die een student had van Thailand, die zat achterin naast Connie van Oostenrijk.
Allemaal erg stil...en op weg!

In Atlanta nog even zoeken naar het CNN gebouw, en die oudere vrouw maar steeds zeuren tegen Lynn over van alles en nog wat. Was wel grappig.
Hebben onderweg nog een ontbijt gehaald...

We waren daar, te vroeg, rondje lopen, winkeltjes kijken...en dan maar wachten

Ohja, was wel grappig, kwamen in de buurt van Atlanta...en ja hoor, ik hoor het klikken van een fototoestel al achter me! hahha, ik kon mn lachen bijna niet inhouden! Achterelkaar!
Ook in het CCN gebouw allemaal chinezen die fot's aan t maken waren, zo grappig!

Maar goed, na een tijdje wachten kwam Rachel aanlopen. Aardige mevrouw. Er schoof nog een meisje van Ecuador aan en een meisje van Zuid-Korea.
Studenten aan 1 tafel, en de ouders aan een tafel daarnaast...ja, dan praat je lekker vrij!
De jongen van Zuid-Korea liet op zich wachten, dus ze begon maar alvast. Ik kreeg ook nog een warme choc van Starbucks! van Lynn. Dus ze begon en praatte vooral tegen mij, had ik het idee...en maakte af en toe wat grapjes die ik wel snapte...en de anderen niet allemaal...Misschien dat ze daarom tegen mij praatte, ik liet merkte dat ik haar begreep en gaf hara wat feedback. Na een tijdje kwam ook de jongen aan.
Ze ging een boekje langs met regels en dat soort dingen, formele dingen.
En de vraag of iemand problemen had enzo.

We hebben toen gegeten, en beetje gepraat en we krijgen de emailadressen nog. Ik klikte wel met Natalie van Ecuador en Connie van Oostenrijk ging ook wel aardig. Zij kent trouwens Tarik, naja, zij heeft met heb gereist naar USA.

Daarna weer naar huis, met Rachel en paps gepraat en dit blogje getypt...dat was mijn spannende zaterdag dan!

Mijn besluit...
Mijn ouders bellen maandag EF met de vraag of ze nog een oplossing hebben voor dit jaar, hebben ze geen goede oplossing, dan moeten ze me maar terug sturen naar Concordia. Ik denk niet dat ze een oplossing hebben, want er staan nog steeds mensen op de lijst...maar, ik laat t weten!

Ohja, nog even snel (A)

Ik had gisteravond even niks te doen, dus ging ik in mijn Alicia Keys boek lezen.
Ik las weer het grappige briefje die mijn zusjes erbij hadden gedaan, echt nog super bedankt! Ik vind t zo cool!

maar goed, ik las dus wat van dr gedichten en ik vind het zo leuk om te lezen hoe ze zich voelt enzo...Ze schrijft op zo'm manier dat ik snap wat ze bedoelt ook al heb ik zoiets niet mee gamaakt... En soms ook dingen dat ik heel goed weet waar ze t over heeft en dat ik soms ook denk van 'he, dat doe/denk/ben/voel/etc. ik ook!'

Wilde ik gewoon even zeggen, vooral tegen mijn lieve zusjes natuurlijk!

hokee, ben ik dan weer...zal weer proberen wat vaker te posten en dan niet zo lang ;)

uhm...

De basketbal tryouts zijn begonnen, gingen wat dingen beetje mis, dus kon eerste twee dagen niet meedoen... dus heb ik een keer kunnen kijken. Ik merkte dat de meisjes gewoon allemaal wat beter zijn en je ziet dat ze t vaker doen. Niet allemaal, maar ik zou het team niet halen.
Dus de coach vroeg ook al van 'denk je dat je mee kan komen?' dus ik dacht eroverna...en dacht...'hmm, denk t niet'. Dus vertelde haar later dat ik dacht van niet en toen vroeg ze mij of ik manager van t team wilde zijn..klinkt wel leuk, is gewoon hulpje, maar zo kan ik dan toch met t team contacten. Dus overleg met Lynn en Kimmie en die wilden me savonds wel van school halen na een wedstrijd ofzo. Dus oke...misschien is dat wat.

Vandaag is Christopher weer thuis gekomen, hij blijft tot zondag...jeej....
Hij gaat dus ook zaterdag mee naar mn meeting in Atlanta...yes... Wordt leuk...
Naja, dus dit weekend dan zo'n beetje de beslissing...wordt denk ik begin in de week, omdat EF natuurlijk in het weekend niet kan reageren. Maar wel snel...
oh ja hoor, ik begin me al weer te ergeren...
ik moet zeggen, dat het tussen mij en Kayla ook niet zo lekker meer loopt. Ik begin me te ergeren nu aan de mensen...hoe kan ik dat voorkomen? Iemand tips?

Goed, ik zou t kort houden, dus stop maar weer. Ik laat van t weekend horen hoe t was.