HEY! K heb vandaag gesnowboard! Super cool!

We zouden vanmorgen vertrekken om 5 uur, in de ochtend ja... omdat het 4 uur rijden was. De avond ervoor hadden we besloten dat we tot 5.30 konden wachten, omdat we maar 3,5 uur hoefden te rijden. Dus oke... ik die avond ervoor mn spulltjes verzamelen, pas om 23.30 in bed. De volgende ochtend om 4 uur op! erg vroeg... douchen en alles... en jawel! ik was voor tijd klaar! Goed, wij in de auto... en we waren onderweg. Tot we ongeveer kwartiertje denk ik onderweg waren, en zegt Nathanael ineens... heb ik mn handschoenen wel bij? naja, hij kon het wel met anderen doen... 2 minuten later... Heb ik mn contactlenzen bij? Die had hij toch wel nodig... even aan de kant van de weg... nope.. hij had ze niet bij... dus weer terug naar huis... gelijk ook de handschoenen gepakt en Jethro had ook nog iets dat hij wilde meenemen. Ik had natuurlijk alles bij... meer dan nodig, want zo zijn wij steedsies... Dus oke(Romy and Michelle's High School Reunion here we come!) {negeer als je het niet kent}... wij weer verder, t was een paar uur nog donker, maar rond 9 werd het lichter. We hadden onderweg ook nog een beetje lastig weer, dus ook beetje vertraging, dus uiteindelijk waren we er rond 10en. Even naar binnen, laarzen, board, slotjes halen... natuurlijk werkte mijn pas weer niet, dus nathanael moest het weer voorschieten... maar oke, ik had een les erbij genomen, omdat ik natuurlijk niet gelijk heel professioneel kan boarden. Die begon om 11.00, dus we hadden ruim een half uur. Spullen ophalen, welke voet voor? uhm... tja... rechts? oke... Goofy... huh, ik dacht dat iedereen met rechts voor ging, naja... als het niet goed ging kon ik komen wisselen... oke! ... en terug naar de auto, spullen aan doen.. hebben we alles? 'Hebben we de autosluetels? voordat je de klep weer dicht doe?' heel sherp opgemerkt van Jethro... en ja... Nathanael vergat nog wat dingetjes, maar uiteindelijk konden we naar buiten en mn leraar opwachten. Eerst waren er andere leraren, maar uiteindelijk kwam Travis en hij zei dat we nog op iemand wachten. Ik had al een meisje gezien die al erg hard had gezegd dat dit dr allereerste keer was en dat ze er vast niks van kon enzo... en ja... ik kwam bij haar... Even voorstellen en op naar de 'Bunniehill', klinkt natuurlijk ook weer erg sneu... ja, een meisje van 18 moet ook ergens beginnen... Hij leerde ons wat bochtjes maken, en ik ging steeds maar eerst want zij was nogal tarughoudend... ging allemaal lekker, ben geloof ik maar 2 keer gevallen, dus dat ging goed. Ik weer naar benee en daar wachtten de boys alweer. Dus oke... hoe ging het enzo... en ben je klaar voor het echte werk? Ik dacht dat we gewoon naar een iets steilere heuvel gingen, dus ik was er wel klaar voor... mn kunsten wat meer op de proef stellen... oke... op naar de skilift dingen... dat ging al niet helemaal lekker, maar ik liet de moed nog niet zakken... Jethro vertelde dat hij altijd moeite had met die dingen, dus dat ik maar goed moest opletten... oke... dr op ging goed... wij omhoog... tis de bedoeiling dat je 1 voet in je board laat en 1 laat bungelen... dus ik had dat... zegt Jethro ineens, omdat ik met mn rechter voor was, dat ik beter mn links er ook in kon klikken, dan ging het makkelijker. Oke, beetje onhandig om mn voet er weer in te klikken, maar met zn hulp lukte het... We gingen hoger..... en hoger.... en hoger... oei...das wel hoog... 'Uhm.. ik weet trouwens niet of het wel echt een goed idee was...' Wat?! dat zeg je nu? oh men! en de afstap kwam dichterbij... uhm... naja... ik probeer t wel... Bange Jethro maakte nog wat opmerkingen over de afstap... gewoon gaan en wees op tijd en laat de boards niet inelkaar... uhmm.... oke... ik zal het proberen :S... Oke...daar was de afstap... Daar gingen we! Het ging goed... voor 1 seconde! Daar gingen we... allebei over de grond...! Great! Bedacht dat dit wel een goed begin van mn ervaring was...had alleen niet veel tijd om dat te bedenken..., want de lift stopt niet! Wij uit de weg, erg onhandig... en op naar de rand...soort van... Ik kwam al niet overein geloof ik... en toen ik dat eindelijk was, ging ik iets te enthousiast van de heuvel. Ging op zich best oke, maar veel te snel voor mijn ervaring... nul komma nul nul nul... dus ik hup, om mn achterwerk (wat Jethro wel een grappig woord vond, zoals meer NL woorden...) oke... ik keek over het randje... ja, het eerste randje was van de heuvel, deze was van een berg! hahhaha, niet echt, maar veel steiler dan ik dacht... oei... beetje bang... met wat hulp overeind... en daar gingen we weer.... veel te hard! Was erg spannend en leuk, maar ook erg beangstigend als je het idee hebt dat zodra je remt je naar beneden gaat rollend... Dus meestal met een val... soms een flinke... stoppen. Het probleem met mij was ook nog dat zodra ik met mn achterwerk (ga ik maar gebruiken, gewoon omdat het die grappige herinnering oproept) op de grond was, dat ik niet meer overeind kwam... zodra ik omhoog kwam, versschoof mn board... ik kon er echt niks aan doen, ik wist tenimste niet wat (tenzij het natuurlijk phsygologisch was, maar toch kon ik het niet). Dus Jethro kwam me helpen, eerst stips, toen het echte fysieke helpen... dat ging dan wel, maar ik moest het ook zonder hem kunnen. Toen kwam Nathanael me helpen, hij had iets meer ervaring... ook hij kon me niet helpen. Toen zag ik een meisje voorbij shuiven... oke.. eens kijken hoe zij opstaat... zij draaide dr board, zodat ze met dr gezicht naar de helling was... dat ging ik maar even proberen... en ja, dat ging wel. Wel even oefening, maar dat ging.... Goed, nu nog de heuvel af... Maakte 1 keer een echte klap, mn (zwakkere) rug kreeg een flinke klap en ook mn hoofd bleef niet onbezeerd. Oke... even rustig... even de tijd om de pijn te verdragen... en weer op. Wat hulp van Nathanael, leun met je rechterbeen, niet switchen... ja, makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk... op een iets platter stukje weer oefenen, dat ging goed... en nu weer lichtelijk een heuveltje... Ben ergens daarvoor nog half in de bosjes geland, hahaha, was wel grappig, en een zachtere landing want de sneeuw was daar wat poederiger, uit de bosjes en iets meer naar het midden. Ging best aardig... soms... maar toen zag ik weer een steilere helling... met onderaan het einde, dus mensen die lopen en zitten, oke, dat kon ik ze niet aandoen... ik ging tot het uiterste, en liep het laatste stukje helling. Tot mijn opluchting zag ik nog meer mensen het laatste stuk lopen. Fieuw! Maar weer terug naar de Bunnihill :P. Ach, het was mn eerste lesje, en gelijk hierop, dat was wel even een flinke stap... vond ik zelf ook wel. Zij gingen van de heuvels en ik kon nog wat oefenen, met de nieuwe tips van N (ik zal vanaf nu wel afkorten, vooral N heeft een lange naam). Ging allemaal wel weer lekker, geen harde vallen, af en toe alleen wat langzaam onderuit schuiven, dus ging allemaal goed. Maar ik was echt niet op om die heuvel nog een keer te doen, met bochten en meer mensen nu ook... nee... volgende keer. Na een tijdje kwamen ze me even checken, alles goed? 'He, daar is het meisje van mn les...' t ging niet zo lekker, en ze had een hulpje...voelde ik me toch weer even wat prettoger...ze wilden wel even wat foto's maken en een filmpje, van mijn spectaculaire afgang (letterlijk en figuurlijk). We gingen daarna maar wat lunchen, was ondertussen na 13.00, goed wat gaan we eten? Uiteindelijk was het pizza geworden, met natuurlijk een Coca Cola, voor mij. Was erg druk, dus plekje was lastig en we konden aanschuiven bij een moeder/oma die wachtte op haar (klein)kinderen die af en toe eten, drinken en rust kwamen halen. Praatje met haar en ondertussen eten. Toen we klaar waren, wilde Nathanael even bellen. Dus ik was even alleen, ik merkte dat ik hoofdpijn had en dat mn rug ook wel erg zeer deden. Ik wilde wat strechten, maar kwam niet erg ver, en het deed best zeer... naja, laat dat niet in de weg staan... toch?Toiletten bezoeken, weer het hele ritueel van goed de lagen in elkaar stoppen en zorgen dat alles goed zit. Kon ik alweer mee met ze? uhm, nog maar even niet... dus ik weer op naar...? DE BUNNIEHILL! Jeej! Keertje op en neer... misschien kan ik proberen van hen een foto te maken... ik naar benee, op bankje wchten, klaar met mn toetsel, handschoen uit, van de inspanningen had ik het eerder al warm gehad en mn muts afgedaan, anywho... dus ik zat kaar te wachten totdat er een rood/geel/groen/zwart mutsje naar benee kwam... Goed herkennings punt van J. Is dat m? nope... dat dan? nee weer niet... na een tijdje, bevroren vingers, tenen, hoofd, lichaam... alles erg koud... hmm...zou ik naar binnen gaan? Dalijk mis ik ze, of zij mij... nog even wachten, kan niet lang meer duren... Oke... duurt te lang... t doet pijn nu... naar binnen, natuurlijk nergens een plekje bij een raam.. bij de deur kon ik wel staan... Maarja, ook niet echt de meest fantastishe plek...t was op het punt gekomen, dat je de kou al amper voel op sommige plaatsen, maar dat als je weer ontdooit, dat het pijn doet... Uiteindelijk... ik zag het mutsje! Ik naar buiten snellen... 'Oh... was je heel de tijd binnen?' js, wat denk jij! Ik even uitleggen dat ik een foto wilde maken en dat ik had gewacht totdat ik bevroren was en toen maar weer even naar binnen was gegaan... 'wat warme chocomelk dan?' dat klonk wel goed. Weer erg lastig een plekje, nog wat lastiger dan bij de lunch, maar op de terug weg kwam er net een plekje leeg.Daarna ging ik toch maar weer naar de Bunnie... ik moet echt nog even oefenen, en ik dacht dat als ik nu weer van de heuvel ging en het ging weer niet goed, dat ik dan niet meer op een board zou stappen, maar daar is het gewoon te leuk voor...
Oefenen, oefenen, oefenen, op en neer, op en neer, op en neer... jaja herhalen herh..(je snapt m? mooi.)... dus dat deed ik, natuurlijk met wat meer snelheid... Ik kreeg dit keer maar de walkietalkie mee, want zij waren toch zo goed als samen. Om 17.45 ongeveer weer benee... Paar keer over en weer met de radio...natuurlijk werden er wat grapjes over 'abdul hier..' gemaakt...en toen kreeg ik het bericht dat ze bijna benee waren... net toen ik omweg was omhoog... 'oh, $%^&*' snel, naar benee.... benee zitten, ...camera klaar....ik goed kijken, weer letten op de muts... kwamen er ineens heel veel naar benee...en ja ineens staat N voor me neus,.. gemist? of heb ik m toch op een foto kunnen zetten?... J kwam iets later dus daar heb ik foto's van... of ze gelukt zijn is nog de vraag...

We gingen onze boarden weg brengen, en onze slotjes inleveren, en N ging alvast naar de auto en dan kon hij komen voorrijden en hoefden wij niet heen en weer op de ongemakkelijke laarzen... Kregen we even later een radiobericht.... 'uhm, kunnen jullie toch naar de auto komen? J heeft de sluetels' ! nee! oh men... oke... op naar de auto.. toch ons board maar afgegeven en dat was geen probleem... 'achternaam?' 'steeds, ... Stieds' (zoals ze het uitspreken) ohja oke... op naar de auto... spullen uit, schoenen aan... en dan kan N ons afzetten en dan leveren wij onze laarzen nog in. Niks vergeten... dit keer? nee, er bleef niks achter (voor zover). Naar binnen, laarzen... naar auto...uitrit... ja... links? rechts? ik en N hadden allebei het idee van rechts... alles ging goed, ook al soms op de gok. Het was een gezellige terugrit... met helder weer en we waren terug rond 22.15...de planning de dag van tevoor was 22.00, dus dat was ook goed.

De pijn slaat wel erg toe en ik zal dalijk een hete douche nemen (t'is al 1.30), hopelijk kan ik nog wat rekken... slapen.. en morgen rustig aan doen. Mn polsen zullen wel zeer doen en ook mn knieen en ik zal wel wat blauw zijn hier en daar en mn rug.. tja.. dat zie ik wel.

Maar ik wil niet negatief afsluiten, want het was SUPER! en ik ga het zeker nog s doen!

Gelukkig Nieuw Jaar alvast! Beste wensen! Je bent een rund, als...

{Ohja, Saddam dood, begraven in Jemen?! But Chandler is in Jemen! Als t maar niet in Jemen city, Jemen street is?!} Was wel weer even genoeg dacht ik zo! Kusjes!

Hoop dat iedereen een fijne Kerst heeft gehad! Ik in iedergeval wel, en ik zit er nog steeds in...

We hebben hier al wat etentjes gehad en vanavond is er een groot diner met allemaal familie.

T is erg leuk om eens een andere Kerst mee te maken, ook al is het dan zonder mn familie. Weer eens een beetje anders. En natuurlijk een witte Kerst! Dat heb ik ook nog niet zo heel vaak meegemaakt.

Ik heb het hier erg naar mn zin, en ze zijn erg aardig, en soms lachwekkend ;) maar in goede zin! We gaan dingen doen in de sneeuw en ze nemen me mee naar plaatsen en vertellen veel over de stad en het land en over mn ouders en vroegah...en ik ben gewoon lekker aan t relaxen, zodat ik dalijk weer met goede moed naar Cordia kan. Ik ben benieuwd hoe dat gaat worden, en heb al afgesproken dat we er gewoon zelf een goede tijd van gaan maken daar.

Het enige waar ik nog een beetje tegenop zie (er zijn wel wat meer dingetjes, maar dat valt allemaal weg) is een kamergenoot, maar ach, moet maar even voor een paar maanden...

Ohja! John heeft voor mij een digialbum gemaakt, dus vanaf nu zal ik daar mijn foto's op zetten. Dat ging in mijn blog toch niet altijd even lekker en voor mensen die niet al mijn verhalen willen lezen is het misschien ook leuker om alleen foto's met commentaar te bekijken.

kristel.digialbums.net er staan al wat foto's op en er zullen nog veel komen.

Ik mag ook nog een keertje mee naar zn werk, als hij een fotoshoot moet doen! Dus kan ik mee en wat foto's maken en kijken hoe alles gaat en leren... Ik heb al een rondleiding gehad, erg modern en strak... is wel cool. Ze hebben daar ook alles vanaf ontwerpen tot aan foto's bewerken tot inpakken van kleding... en een reisbureautje... Voor iedereen is er wel een baantje te vinden.
Dus nu zie ik een beetje waar ik eigenlijk vroeger een beetje wilde werken... kleding inkopen wilde ik vroeger doen, lijkt me nog steeds wel leuk hoor... ik zie wel wat ik ga doen als ik klaar met mn opleiding ben.

Dus ik ben hier nog ruim een week... ik zie er wel naar uit om de mensen weer te zien, en te weten waar ik aan toe ben en alles... maar zal ook wel weer jammer zijn om hier weg te gaan....zal wel ook weer even aanpassen zijn, helemaal als ik weer hier vandaan kom, gezellige familie omgeving... nog een paar maandjes... gaat allemaal zo snel..naja... wil mn familie ook wel weer zien... maar andere kant wil ik ook nog niet weg...
Ik zie het allemaal wel weer, ik geloof dat dat mijn motto is dit jaar... ik zie wel weer...

Dus... in het kort, maak je geen zorgen (als je dat al deed), ik kan nu overal zelf voor zorgen, misschien wel met hulp van anderen, maar ik ben niet machteloos meer... Dus ik ga er nu gewoon een goede tijd van proberen te maken.. en hopelijk horen jullie alleen nog maar goede verhalen... ik zal het proberen ;)

Tot snel dan weer! en check mn foto site dan af en toe.

Ben veilig aangekomen. Er was wat vertraging bij mijn laatste vlucht, maar gelukkig geen uren.

Goed, Veel geregel, maar uiteindelijk heeft EF een rit met de shuttle bus voor me geregeld, dus ik werd door Lynn afgezet bij een hotel en vanaf daar naar het vliegveld. Zware koffers, alles paste nog maar net.

Ik had ze getrakteerd op een etentje, Lynn, Cristopher en ik, Kimmie was bij dr etentje van dr werk. Daarvoor kreeg ik mn kerstcadeautjes; de 3 boeken van 'Sisterhood of the traveling pants'! Kennen jullie die film? En een badjas, erg zacht en babyblauw! en de nieuwste cd van Salvador! ze vertelde dat het de laatste in de winkel was. Dus dat was allemaal erg aardig en goed! Probleem was alleen dat alles ook nog in mn koffer moest :S.
Na het eten kwam Kimmie thuis en heb ik hun presentjes gegeven. Een cd voor Kimmie, van een jongen van Am Idol die ze helemaal geweldig vond, Christopher een petje met camouflage print, en Lynn Hollandse boekjes en een kerstbal met Delfsblauw. Ze vonden het allemaal erg leuk. Voor Kayla heb ik een bijbel achtergelaten, wilde ze graag, ze ging ook met haar kerk op kamp en ze had nog geen bijbel.
Nog wat foto's gemaakt ik en zij ook. Nog even een telefoontje, en toen maar slapen.

Volgende dag afscheid, ging wel goed, en met de shuttle bus naar vliegveld. Wat anderen opgehaald en ik was er erg vroeg, 11 uur en om 3 uur ging mn vlucht. Dus ik had tijd zat, kwamen die boeken wel weer goed uit ;). Ik ging ergens zitten, en kwam er later een man naast me zitten en die begon een praatje, over dat hij van Mexico kwam en hier werk kwam doen want Mexico betaalde zo weinig. Zijn zoon ging naar Alaska. Hij zat in t leger. Hij ging naar Chicago, goh ik ook. Hij ging pas om 3 uur, he, ik ook! en vlucht nummer .... nou zeg, ik ook! Kwam zijn erbij, welke stoel? Hij had 20C, nee! ik 20B! Wat een toeval allemaal.
Ik inchecken, natuurlijk koffers te zwaar, ik had immers 3 extra boeken! dus die ook allemaal maar in mn handbagage. Ik had nu dus 2 woordenboeken, 3 leesboeken, en mn AKeys boek, was wel zwaar.
Toen paps en mams gebeld met een kaart die ik nog had van Cordia. Ging nog even mis, geld verspilt, maar bij de 3e keer eindelijk konden zij mij ook horen. Mijn moeder met dr instinct had al door dat ik het waarschijnlijk was, maar ze kon me niet horen. Even gepraat en ja... wachten op de vlucht.
Boekje lezen en vliegtuig zoeken. Zat een aardige mevrouw naast me, en natuurlijk ALfredo, die ik daarvoor had ontmoet. Beetje praatje gehad en toen we uitstapten was hij alweer weg. Hij was met een vriend.
Maar toen ik bij de schermen ging kijken waar ik naartoe moest hoorde ik opeens 'Hey, Holland!' ik reageerde daar al automatisch op, want zo werd ik door wel meer mensen genoemd, en het was hij met zn vriend, of ik mee wilde wat met ze eten. Sure, had toch tijd zat. Zie je wel dat ik al wat verandert ben, had ik anders nooit gedaan, maarja...ben nu hier, en ik pak maar elke kans en probeer maar zoveel mogelijk. Zij hadden wat minder tijd, dus we moesten al snel weer weg, hij wilde betalen en ik had nog even een foto gemaakt en hij gaf nog wat gegevens.
Toen op naar 2e vliegtuig, bleek een stuk lopen te zijn, dus die tijd was wel handig. Toilet opzoeken om een trui aan te trekken, en ja... vertraging. Eerst niet zoveel, maar uiteindelijk 40 minuten, hadden vertraging vanuit Boston en moesten nog een band verwisselen. Nog een oudere dame begon een kort praatje... ben blijkbaar makkelijk aanspreekbaar ofzo...
en toen vliegtuig...via buiten, naar een klein vliegtuig, beetje krap, wat geklaag... maar goed, niet zolang. Boekje lezen en de tijd om alles lekker achter te laten... op naar het goede!
Aangekomen in Canada, sneeuw en lichtjes onderweg... Langs het loket, wat vragen over wat ik kwam doen en hoe lang en waar ik daarna naartoe ging.. was allemaal goed. Koffers kwamen ook snel langs dit keer.. en naar de schuifdeuren. Gelukkig herkende ik ze, zij mij eerst niet helemaal. Maar alles kwam goed, ze pakten gelijk mn koffers aan en ik hoefde niks te dragen, mocht wel even mn moeder bellen, die had hem al midden in haar nacht gebeld... moeders! Welkom geheten in Canada en natuurlijk wat vragen over mn vlucht en alles.

Kwamen aan in de straat, sneeuw en lichtjes en buren! en asfalt weg en stoep! zou je denken; 'day zijn toch hele normale dingen' maar voor mij was dit erg geweldig op weer te zien! Aangekomen bij het huis, kaarsjes aan en voorstellen en even aan de tafel wat praten en wat oude verhalen over mn ouders gehoord... Misschien had ik ze wel eerder gehoord, maar kon me de meesten niet herinneren. Rondleiding huis, eigen kamer! Nog wat tv gekeken en naar bed.
Volgende dag lekker rustig, dagboekje, lezen, en savonds even the mall.
En vandaag ook sochtends mee met Nathanael naar het winkelcentrum. Hij kan nog wat NL. Jethro was te jong om nu nog NL te praten. Dus praat nu weer vrij veel NL en moet af en toe even nadenken, ik denk nu in Engels en NL... wel apart, maar wel goed.
We moeten binnekort wel wat spullen kopen, een goede jas en alles, we gaan rond Kerst wat familie bezoeken doen en een lesje snowboarden staat ook al op de planning! Cool he?! (ja pa... erg koud...voor de mensen die mn pa niet zo goed kennen cool-> koud...zijn grapjes...)

Heb nu ik hier ben wel het idee dat ik goede keuze heb gemaakt, eerst wist ik het weer niet zo goed, maar nu wel wat zekerder. Dus kom maar op Cordia!

Was weer even een lange, maar vanaf nu zal het allemaal wel wat korter worden... hopelijk te druk met dingen doen!

Fijne Kerst allemaal!

MORGEN VERTREKKEN!

Ik werd vanochtend om 9 uur wakker gebeld...door mn moeder! Ja ik heb vakantie, dus ik slaap nog om 9 uur! Maar goed, zij vertelde me even dat ik morgen vertrek! Is wel erg snel, maar ben blij dat het dan nu eindelijk gaat gebeuren.

Ik had gister de jongen van het aanzoek (weten we die nog?) even een berichtje gestuurd dat ik weg ging, had hij me gelijk gebeld. Was wel lief.

Ik ben nu druk bezig om te zorgen dat ik op het vliegveld kom, misschien kan mn 'moeder' me brengen en misschien moet ik een taxi nemen. Is nog even afwachten...

Spanning...

HE! DOORBRAAK!

Mijn ouders zijn gister gebeld, en ik kan terug! Ik moet zelf mijn reis naar Canada regelen (Kerst met vrienden), op kosten van mn organisatie :D en dan kan ik na de vakantie terug naar de school! (Ik ga niet teveel namen meer noemen, omdat ik hoorde dat de moeder met een vertaalmachine probeert mijn blog te omcijferen en misschien nu dus ook weet dat ik het weet, hhahaha). Dus begin januari zit ik weer in het noorden! In de kou... Dus zodra ik daar ben moet ik nieuwe kleren gaan kopen :S

Uhm.. dus ja..dat is wel eindelijk goed nieuws! Het jammere is dat ik nu wel eindelijk met het nichtje goed overweg kon en dat ze echt een vriendin geworden is, dus dat maakt het wel weer moeilijker, maar heb ik wel weer een adres als ik the us nog een keer ga bezoeken. Maar als ik erover nadenk weet ik ook wel dat het met haar ook niet altijd gezellig zou zijn... Ze is nu naar dr vader, en komt misschien zondag of maandag nog even een paar daagjes terug om afscheid te nemen...
Ik vind het wel beetje sneu om haar hier achter te laten, vindt zij ook beetje moeilijk, maar ze snapt me wel en vind dat ik aan mezelf moet denken... doe ik dus ook maar ;)

Jullie horen nog wel wat de precieze details zijn en wanneer ik ga vertrekken...
Ik heb ook weer wat nieuwe foto's van de school, even kijken wanneer ik die erop kan zetten.
Doeii!

Een wedstrijd, hier een vrije worp voor de tegenpartij... cheerleaders op de achtergrond...
Ik weet niet hoe dit meisje heet, ik heb de foto zelf ook niet gemaakt...maar dan heb je wat meer een idee van wat er nog meer in de klas zit... rechts ligt iemand te slapen...links trouwens geloof ik ook... ja, we zijn niet altijd druk bezig, hahaha.
Samantha en Sandy, Sandy ondertussen 16 geworden en krijgt voor Kerst een splinter nieuwe auto...ohja...een truck!, sorry... Ze is een rijkeluis kindje... Do I need to say more?
Op de achtergrond trouwens de lerares. van Family & Consumer Science, beetje standaard dingen over koken en huishoudelijke dingen.
Jennifer and Brittany again, dit keer wilden ze wel op de foto...
Dit was dus het laatste deel... het leukste gedeelte...















Even 3 foto's in 1 in elkaar geknutseld, thanks pris, voor de lessen ;)
Het Highschool koor. Hier in de officielere uitvoering, met officiele nummers enzo...statig..

alweer eventjes geleden... Deze week wel wat dingen gebeurd.

heb ondertussen vorige week achterop een vierwieler gezeten... we hebben een beetje over de weg gereden, en een paar hobbels genomen was wel leuk. We konden alleen niet echte parcours op omdat het al donker was, maar toch weer even een leuke afsluiter van het weekend. Weer even buiten geweest en frisse neus...

Ik ben ook in de rechtzaal geweest. Nee, niet omdat ik werd aangeklaagd..maar omdat ik dat moest van de USSE. Ik moest met een 'elected offical' meelopen voor een dag. En Lynn had geregeld dat dat de clerk van de crisp county court house zou zijn. Dus ik was dinsdag rond 8 uur bij hara kantoor. Ze heeft mee een beetje rondgeleid en mensen voorgesteld (natuurlijk weet ik geen enkele naam meer, ik ben zo goed in namen). Even kunnen praten voordat we de rechtzaal binnen gingen. De ochtend was wel oke...beetje herhaling maar op zich ging de tijd best snel. Toen gingen we ergens lunchen en hebben we leuk zitten praten en verteld over onze families en zelf wat grapjes tussen door. Dus op weg naar de gevangenis om daar de andere zaken te doen.
Rondleiding in de gevangenis... was vrij snel klaar, t was niet zo groot. Toen daar een zaaltje in en de zaken door. Was wat saaier, leek veel op de ochtend alleen dan met mensen die echt in de gevangenis zijn gezet.
Daarna naar huis. T was een gezellig dagje en daardoor ook weer het idee dat mijn situatie beter kan.

En toen weer school, weer een basketbal wedtrijd, en wat doorbraak in mijn zaak, als in concordia. We, naja mn paps, hebben een mail gestuurd naar usse en die hebben gezegd ten eerste, dat ze niet wisten dat ik ongelukkig was! en dat ik had gezegd dat ik het goed had hier! en ten tweede dat ze een stop hebben gezet op alle verplaatsingen omdat EF nog niet alles betaald zou hebben en ze konden simpel weg gewoon geen vluchten en alles betalen! Zodra ze van Ef binnen krijgen dat ze betaald hebben kunnen ze weer wat doen. Dus wij weer boos naar EF dat wij alles betaald hebben en dat zij hun werk moeten doen en ook maar moeten betalen. En toen kregen we weer terug dat ze de mail serieus nemen, (goh, nu al!) en dat ze gaat praten met het management. Hopelijk zijn ze dit keer snel en horen we maandag weer wat. Maarja...blijft wel EF natuurlijk...

Aankomende week al laatste week van het jaar....dus nog maar 1 semester te gaan... We zullen zien wat we met EF doen als mn jaar klaar is, ik horo van sommige dat ze EF gaan aanklagen...we zullen zien...

Ik ben ook samen met Kayla naar het koor geweest. We hebben op school een koor en ook de lagere school en die hadden pas een uitvoering. Dus zijn we wezen kijken en op aandringen van mij ook de hele voorstelling gebleven, bleek uiteindelijk dat het laatste deel ook nog het leukste was. Ik heb wat foto's en filmpjes en die zal ik hierboven laten zien.

Heb vanavond nog een wedstrijd gehad! was zeg maar zoiets als Ajax- Feyenoord, of NL-DU zeg maar....alleen dan maar van counties... Dus het zou extra druk worden en de entree was ook wat hoger, en dit was ook zoiets van 'dress to impress' enzo...dus iedereen had zn beste kleren aan en er werd veel 'gekeken'...
Dus wij kwamen net voor het begin van de meisjes wedstrijd binnen en ik was eigenlijk te laat..maarja... dus de wedstrijd begon en we speelden lekker en hebben dik gewonnen. Onder de wedstrijd was er nog een gevecht, ik weet niet wat en wie en alles, maar wij werden allemaal weer de kleedkamer ingestuurd, en toen weer de wedstrijd. Daarna de jongens spelen. En ook die hadden dik gewonnen, t was eigenlijk niet zo spannnend, maar ik en kayla zijn wel heel de wedstrijd gebleven en hebben wel gezellig zitten praten...
Daarna heb ik nog getrakteerd op een flurry en dalijk nog een film kijken, dus deze zaterdagavond zit wel goed.

morgen misschien winkelen, even kijken of we mee mogen...

TTYL

wat vonden jullie van de foto's? geen commentaar? oke...geen probleem...

Ik heb ondertussen 2 wedstrijden gehad en vandaag nog een wedstrijd...als manager...
1 verloren en gister gewonnen... en vanvaond thuis tegen degene van wie we verloren hadden..hopelijk winnen dan vanavond!

Ik heb ook gister eindelijk wat leuker contact met 3 meisjes van me team... beetje gezelluig kunnen praten...en toen we met de 3 schoolbussen (cheerleaders, jongens, meisjes) stopten bij de BK om te eten (door school betaald) heb ik ook nog een leuk gesprekje gehad met een jongen van het team...dus gister was wel een aardige avond...kwamen ook laat thuis, dus dat is ook wel eens fijn op een vrijdagavond...dat je het idee hebt dat het wat meer weekend is...

er is ook donderdag een ruzietje geweest...Lynn heeft een donkere vriend (weet niet of het iets racistisch is of niet), en tussen Kim en hem is een keer iets gebeurd ofzo...en Kim heeft een paar keer met m gepraat ofzo..maar iedere keer liep dat uit om dat ze m uitschold en dingen zei dat ze m liever niet levend zag (om maar even zo te zeggen)...en nu kwam hij dus donderdag langs...voor iemand anders...en Kim werd boos en ging een beetje flippen...en nu hoorde ik dat ze de afgelopen nacht niet thuis is gekomen en dat ze bij dr zus is... ik weet dus niet precies wat er gebeurd is en ik laat je weten hoe het verder gaat...

Nog geen nieuws van EF of iemand...hopelijk dan maar weer na het weekend...

Tot snel!