Ben veilig aangekomen. Er was wat vertraging bij mijn laatste vlucht, maar gelukkig geen uren.

Goed, Veel geregel, maar uiteindelijk heeft EF een rit met de shuttle bus voor me geregeld, dus ik werd door Lynn afgezet bij een hotel en vanaf daar naar het vliegveld. Zware koffers, alles paste nog maar net.

Ik had ze getrakteerd op een etentje, Lynn, Cristopher en ik, Kimmie was bij dr etentje van dr werk. Daarvoor kreeg ik mn kerstcadeautjes; de 3 boeken van 'Sisterhood of the traveling pants'! Kennen jullie die film? En een badjas, erg zacht en babyblauw! en de nieuwste cd van Salvador! ze vertelde dat het de laatste in de winkel was. Dus dat was allemaal erg aardig en goed! Probleem was alleen dat alles ook nog in mn koffer moest :S.
Na het eten kwam Kimmie thuis en heb ik hun presentjes gegeven. Een cd voor Kimmie, van een jongen van Am Idol die ze helemaal geweldig vond, Christopher een petje met camouflage print, en Lynn Hollandse boekjes en een kerstbal met Delfsblauw. Ze vonden het allemaal erg leuk. Voor Kayla heb ik een bijbel achtergelaten, wilde ze graag, ze ging ook met haar kerk op kamp en ze had nog geen bijbel.
Nog wat foto's gemaakt ik en zij ook. Nog even een telefoontje, en toen maar slapen.

Volgende dag afscheid, ging wel goed, en met de shuttle bus naar vliegveld. Wat anderen opgehaald en ik was er erg vroeg, 11 uur en om 3 uur ging mn vlucht. Dus ik had tijd zat, kwamen die boeken wel weer goed uit ;). Ik ging ergens zitten, en kwam er later een man naast me zitten en die begon een praatje, over dat hij van Mexico kwam en hier werk kwam doen want Mexico betaalde zo weinig. Zijn zoon ging naar Alaska. Hij zat in t leger. Hij ging naar Chicago, goh ik ook. Hij ging pas om 3 uur, he, ik ook! en vlucht nummer .... nou zeg, ik ook! Kwam zijn erbij, welke stoel? Hij had 20C, nee! ik 20B! Wat een toeval allemaal.
Ik inchecken, natuurlijk koffers te zwaar, ik had immers 3 extra boeken! dus die ook allemaal maar in mn handbagage. Ik had nu dus 2 woordenboeken, 3 leesboeken, en mn AKeys boek, was wel zwaar.
Toen paps en mams gebeld met een kaart die ik nog had van Cordia. Ging nog even mis, geld verspilt, maar bij de 3e keer eindelijk konden zij mij ook horen. Mijn moeder met dr instinct had al door dat ik het waarschijnlijk was, maar ze kon me niet horen. Even gepraat en ja... wachten op de vlucht.
Boekje lezen en vliegtuig zoeken. Zat een aardige mevrouw naast me, en natuurlijk ALfredo, die ik daarvoor had ontmoet. Beetje praatje gehad en toen we uitstapten was hij alweer weg. Hij was met een vriend.
Maar toen ik bij de schermen ging kijken waar ik naartoe moest hoorde ik opeens 'Hey, Holland!' ik reageerde daar al automatisch op, want zo werd ik door wel meer mensen genoemd, en het was hij met zn vriend, of ik mee wilde wat met ze eten. Sure, had toch tijd zat. Zie je wel dat ik al wat verandert ben, had ik anders nooit gedaan, maarja...ben nu hier, en ik pak maar elke kans en probeer maar zoveel mogelijk. Zij hadden wat minder tijd, dus we moesten al snel weer weg, hij wilde betalen en ik had nog even een foto gemaakt en hij gaf nog wat gegevens.
Toen op naar 2e vliegtuig, bleek een stuk lopen te zijn, dus die tijd was wel handig. Toilet opzoeken om een trui aan te trekken, en ja... vertraging. Eerst niet zoveel, maar uiteindelijk 40 minuten, hadden vertraging vanuit Boston en moesten nog een band verwisselen. Nog een oudere dame begon een kort praatje... ben blijkbaar makkelijk aanspreekbaar ofzo...
en toen vliegtuig...via buiten, naar een klein vliegtuig, beetje krap, wat geklaag... maar goed, niet zolang. Boekje lezen en de tijd om alles lekker achter te laten... op naar het goede!
Aangekomen in Canada, sneeuw en lichtjes onderweg... Langs het loket, wat vragen over wat ik kwam doen en hoe lang en waar ik daarna naartoe ging.. was allemaal goed. Koffers kwamen ook snel langs dit keer.. en naar de schuifdeuren. Gelukkig herkende ik ze, zij mij eerst niet helemaal. Maar alles kwam goed, ze pakten gelijk mn koffers aan en ik hoefde niks te dragen, mocht wel even mn moeder bellen, die had hem al midden in haar nacht gebeld... moeders! Welkom geheten in Canada en natuurlijk wat vragen over mn vlucht en alles.

Kwamen aan in de straat, sneeuw en lichtjes en buren! en asfalt weg en stoep! zou je denken; 'day zijn toch hele normale dingen' maar voor mij was dit erg geweldig op weer te zien! Aangekomen bij het huis, kaarsjes aan en voorstellen en even aan de tafel wat praten en wat oude verhalen over mn ouders gehoord... Misschien had ik ze wel eerder gehoord, maar kon me de meesten niet herinneren. Rondleiding huis, eigen kamer! Nog wat tv gekeken en naar bed.
Volgende dag lekker rustig, dagboekje, lezen, en savonds even the mall.
En vandaag ook sochtends mee met Nathanael naar het winkelcentrum. Hij kan nog wat NL. Jethro was te jong om nu nog NL te praten. Dus praat nu weer vrij veel NL en moet af en toe even nadenken, ik denk nu in Engels en NL... wel apart, maar wel goed.
We moeten binnekort wel wat spullen kopen, een goede jas en alles, we gaan rond Kerst wat familie bezoeken doen en een lesje snowboarden staat ook al op de planning! Cool he?! (ja pa... erg koud...voor de mensen die mn pa niet zo goed kennen cool-> koud...zijn grapjes...)

Heb nu ik hier ben wel het idee dat ik goede keuze heb gemaakt, eerst wist ik het weer niet zo goed, maar nu wel wat zekerder. Dus kom maar op Cordia!

Was weer even een lange, maar vanaf nu zal het allemaal wel wat korter worden... hopelijk te druk met dingen doen!

Fijne Kerst allemaal!