HEY! K heb vandaag gesnowboard! Super cool!

We zouden vanmorgen vertrekken om 5 uur, in de ochtend ja... omdat het 4 uur rijden was. De avond ervoor hadden we besloten dat we tot 5.30 konden wachten, omdat we maar 3,5 uur hoefden te rijden. Dus oke... ik die avond ervoor mn spulltjes verzamelen, pas om 23.30 in bed. De volgende ochtend om 4 uur op! erg vroeg... douchen en alles... en jawel! ik was voor tijd klaar! Goed, wij in de auto... en we waren onderweg. Tot we ongeveer kwartiertje denk ik onderweg waren, en zegt Nathanael ineens... heb ik mn handschoenen wel bij? naja, hij kon het wel met anderen doen... 2 minuten later... Heb ik mn contactlenzen bij? Die had hij toch wel nodig... even aan de kant van de weg... nope.. hij had ze niet bij... dus weer terug naar huis... gelijk ook de handschoenen gepakt en Jethro had ook nog iets dat hij wilde meenemen. Ik had natuurlijk alles bij... meer dan nodig, want zo zijn wij steedsies... Dus oke(Romy and Michelle's High School Reunion here we come!) {negeer als je het niet kent}... wij weer verder, t was een paar uur nog donker, maar rond 9 werd het lichter. We hadden onderweg ook nog een beetje lastig weer, dus ook beetje vertraging, dus uiteindelijk waren we er rond 10en. Even naar binnen, laarzen, board, slotjes halen... natuurlijk werkte mijn pas weer niet, dus nathanael moest het weer voorschieten... maar oke, ik had een les erbij genomen, omdat ik natuurlijk niet gelijk heel professioneel kan boarden. Die begon om 11.00, dus we hadden ruim een half uur. Spullen ophalen, welke voet voor? uhm... tja... rechts? oke... Goofy... huh, ik dacht dat iedereen met rechts voor ging, naja... als het niet goed ging kon ik komen wisselen... oke! ... en terug naar de auto, spullen aan doen.. hebben we alles? 'Hebben we de autosluetels? voordat je de klep weer dicht doe?' heel sherp opgemerkt van Jethro... en ja... Nathanael vergat nog wat dingetjes, maar uiteindelijk konden we naar buiten en mn leraar opwachten. Eerst waren er andere leraren, maar uiteindelijk kwam Travis en hij zei dat we nog op iemand wachten. Ik had al een meisje gezien die al erg hard had gezegd dat dit dr allereerste keer was en dat ze er vast niks van kon enzo... en ja... ik kwam bij haar... Even voorstellen en op naar de 'Bunniehill', klinkt natuurlijk ook weer erg sneu... ja, een meisje van 18 moet ook ergens beginnen... Hij leerde ons wat bochtjes maken, en ik ging steeds maar eerst want zij was nogal tarughoudend... ging allemaal lekker, ben geloof ik maar 2 keer gevallen, dus dat ging goed. Ik weer naar benee en daar wachtten de boys alweer. Dus oke... hoe ging het enzo... en ben je klaar voor het echte werk? Ik dacht dat we gewoon naar een iets steilere heuvel gingen, dus ik was er wel klaar voor... mn kunsten wat meer op de proef stellen... oke... op naar de skilift dingen... dat ging al niet helemaal lekker, maar ik liet de moed nog niet zakken... Jethro vertelde dat hij altijd moeite had met die dingen, dus dat ik maar goed moest opletten... oke... dr op ging goed... wij omhoog... tis de bedoeiling dat je 1 voet in je board laat en 1 laat bungelen... dus ik had dat... zegt Jethro ineens, omdat ik met mn rechter voor was, dat ik beter mn links er ook in kon klikken, dan ging het makkelijker. Oke, beetje onhandig om mn voet er weer in te klikken, maar met zn hulp lukte het... We gingen hoger..... en hoger.... en hoger... oei...das wel hoog... 'Uhm.. ik weet trouwens niet of het wel echt een goed idee was...' Wat?! dat zeg je nu? oh men! en de afstap kwam dichterbij... uhm... naja... ik probeer t wel... Bange Jethro maakte nog wat opmerkingen over de afstap... gewoon gaan en wees op tijd en laat de boards niet inelkaar... uhmm.... oke... ik zal het proberen :S... Oke...daar was de afstap... Daar gingen we! Het ging goed... voor 1 seconde! Daar gingen we... allebei over de grond...! Great! Bedacht dat dit wel een goed begin van mn ervaring was...had alleen niet veel tijd om dat te bedenken..., want de lift stopt niet! Wij uit de weg, erg onhandig... en op naar de rand...soort van... Ik kwam al niet overein geloof ik... en toen ik dat eindelijk was, ging ik iets te enthousiast van de heuvel. Ging op zich best oke, maar veel te snel voor mijn ervaring... nul komma nul nul nul... dus ik hup, om mn achterwerk (wat Jethro wel een grappig woord vond, zoals meer NL woorden...) oke... ik keek over het randje... ja, het eerste randje was van de heuvel, deze was van een berg! hahhaha, niet echt, maar veel steiler dan ik dacht... oei... beetje bang... met wat hulp overeind... en daar gingen we weer.... veel te hard! Was erg spannend en leuk, maar ook erg beangstigend als je het idee hebt dat zodra je remt je naar beneden gaat rollend... Dus meestal met een val... soms een flinke... stoppen. Het probleem met mij was ook nog dat zodra ik met mn achterwerk (ga ik maar gebruiken, gewoon omdat het die grappige herinnering oproept) op de grond was, dat ik niet meer overeind kwam... zodra ik omhoog kwam, versschoof mn board... ik kon er echt niks aan doen, ik wist tenimste niet wat (tenzij het natuurlijk phsygologisch was, maar toch kon ik het niet). Dus Jethro kwam me helpen, eerst stips, toen het echte fysieke helpen... dat ging dan wel, maar ik moest het ook zonder hem kunnen. Toen kwam Nathanael me helpen, hij had iets meer ervaring... ook hij kon me niet helpen. Toen zag ik een meisje voorbij shuiven... oke.. eens kijken hoe zij opstaat... zij draaide dr board, zodat ze met dr gezicht naar de helling was... dat ging ik maar even proberen... en ja, dat ging wel. Wel even oefening, maar dat ging.... Goed, nu nog de heuvel af... Maakte 1 keer een echte klap, mn (zwakkere) rug kreeg een flinke klap en ook mn hoofd bleef niet onbezeerd. Oke... even rustig... even de tijd om de pijn te verdragen... en weer op. Wat hulp van Nathanael, leun met je rechterbeen, niet switchen... ja, makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk... op een iets platter stukje weer oefenen, dat ging goed... en nu weer lichtelijk een heuveltje... Ben ergens daarvoor nog half in de bosjes geland, hahaha, was wel grappig, en een zachtere landing want de sneeuw was daar wat poederiger, uit de bosjes en iets meer naar het midden. Ging best aardig... soms... maar toen zag ik weer een steilere helling... met onderaan het einde, dus mensen die lopen en zitten, oke, dat kon ik ze niet aandoen... ik ging tot het uiterste, en liep het laatste stukje helling. Tot mijn opluchting zag ik nog meer mensen het laatste stuk lopen. Fieuw! Maar weer terug naar de Bunnihill :P. Ach, het was mn eerste lesje, en gelijk hierop, dat was wel even een flinke stap... vond ik zelf ook wel. Zij gingen van de heuvels en ik kon nog wat oefenen, met de nieuwe tips van N (ik zal vanaf nu wel afkorten, vooral N heeft een lange naam). Ging allemaal wel weer lekker, geen harde vallen, af en toe alleen wat langzaam onderuit schuiven, dus ging allemaal goed. Maar ik was echt niet op om die heuvel nog een keer te doen, met bochten en meer mensen nu ook... nee... volgende keer. Na een tijdje kwamen ze me even checken, alles goed? 'He, daar is het meisje van mn les...' t ging niet zo lekker, en ze had een hulpje...voelde ik me toch weer even wat prettoger...ze wilden wel even wat foto's maken en een filmpje, van mijn spectaculaire afgang (letterlijk en figuurlijk). We gingen daarna maar wat lunchen, was ondertussen na 13.00, goed wat gaan we eten? Uiteindelijk was het pizza geworden, met natuurlijk een Coca Cola, voor mij. Was erg druk, dus plekje was lastig en we konden aanschuiven bij een moeder/oma die wachtte op haar (klein)kinderen die af en toe eten, drinken en rust kwamen halen. Praatje met haar en ondertussen eten. Toen we klaar waren, wilde Nathanael even bellen. Dus ik was even alleen, ik merkte dat ik hoofdpijn had en dat mn rug ook wel erg zeer deden. Ik wilde wat strechten, maar kwam niet erg ver, en het deed best zeer... naja, laat dat niet in de weg staan... toch?Toiletten bezoeken, weer het hele ritueel van goed de lagen in elkaar stoppen en zorgen dat alles goed zit. Kon ik alweer mee met ze? uhm, nog maar even niet... dus ik weer op naar...? DE BUNNIEHILL! Jeej! Keertje op en neer... misschien kan ik proberen van hen een foto te maken... ik naar benee, op bankje wchten, klaar met mn toetsel, handschoen uit, van de inspanningen had ik het eerder al warm gehad en mn muts afgedaan, anywho... dus ik zat kaar te wachten totdat er een rood/geel/groen/zwart mutsje naar benee kwam... Goed herkennings punt van J. Is dat m? nope... dat dan? nee weer niet... na een tijdje, bevroren vingers, tenen, hoofd, lichaam... alles erg koud... hmm...zou ik naar binnen gaan? Dalijk mis ik ze, of zij mij... nog even wachten, kan niet lang meer duren... Oke... duurt te lang... t doet pijn nu... naar binnen, natuurlijk nergens een plekje bij een raam.. bij de deur kon ik wel staan... Maarja, ook niet echt de meest fantastishe plek...t was op het punt gekomen, dat je de kou al amper voel op sommige plaatsen, maar dat als je weer ontdooit, dat het pijn doet... Uiteindelijk... ik zag het mutsje! Ik naar buiten snellen... 'Oh... was je heel de tijd binnen?' js, wat denk jij! Ik even uitleggen dat ik een foto wilde maken en dat ik had gewacht totdat ik bevroren was en toen maar weer even naar binnen was gegaan... 'wat warme chocomelk dan?' dat klonk wel goed. Weer erg lastig een plekje, nog wat lastiger dan bij de lunch, maar op de terug weg kwam er net een plekje leeg.Daarna ging ik toch maar weer naar de Bunnie... ik moet echt nog even oefenen, en ik dacht dat als ik nu weer van de heuvel ging en het ging weer niet goed, dat ik dan niet meer op een board zou stappen, maar daar is het gewoon te leuk voor...
Oefenen, oefenen, oefenen, op en neer, op en neer, op en neer... jaja herhalen herh..(je snapt m? mooi.)... dus dat deed ik, natuurlijk met wat meer snelheid... Ik kreeg dit keer maar de walkietalkie mee, want zij waren toch zo goed als samen. Om 17.45 ongeveer weer benee... Paar keer over en weer met de radio...natuurlijk werden er wat grapjes over 'abdul hier..' gemaakt...en toen kreeg ik het bericht dat ze bijna benee waren... net toen ik omweg was omhoog... 'oh, $%^&*' snel, naar benee.... benee zitten, ...camera klaar....ik goed kijken, weer letten op de muts... kwamen er ineens heel veel naar benee...en ja ineens staat N voor me neus,.. gemist? of heb ik m toch op een foto kunnen zetten?... J kwam iets later dus daar heb ik foto's van... of ze gelukt zijn is nog de vraag...

We gingen onze boarden weg brengen, en onze slotjes inleveren, en N ging alvast naar de auto en dan kon hij komen voorrijden en hoefden wij niet heen en weer op de ongemakkelijke laarzen... Kregen we even later een radiobericht.... 'uhm, kunnen jullie toch naar de auto komen? J heeft de sluetels' ! nee! oh men... oke... op naar de auto.. toch ons board maar afgegeven en dat was geen probleem... 'achternaam?' 'steeds, ... Stieds' (zoals ze het uitspreken) ohja oke... op naar de auto... spullen uit, schoenen aan... en dan kan N ons afzetten en dan leveren wij onze laarzen nog in. Niks vergeten... dit keer? nee, er bleef niks achter (voor zover). Naar binnen, laarzen... naar auto...uitrit... ja... links? rechts? ik en N hadden allebei het idee van rechts... alles ging goed, ook al soms op de gok. Het was een gezellige terugrit... met helder weer en we waren terug rond 22.15...de planning de dag van tevoor was 22.00, dus dat was ook goed.

De pijn slaat wel erg toe en ik zal dalijk een hete douche nemen (t'is al 1.30), hopelijk kan ik nog wat rekken... slapen.. en morgen rustig aan doen. Mn polsen zullen wel zeer doen en ook mn knieen en ik zal wel wat blauw zijn hier en daar en mn rug.. tja.. dat zie ik wel.

Maar ik wil niet negatief afsluiten, want het was SUPER! en ik ga het zeker nog s doen!

Gelukkig Nieuw Jaar alvast! Beste wensen! Je bent een rund, als...

{Ohja, Saddam dood, begraven in Jemen?! But Chandler is in Jemen! Als t maar niet in Jemen city, Jemen street is?!} Was wel weer even genoeg dacht ik zo! Kusjes!