Still Tarrytown

Ik ben nog steeds in de staat New York, stadje Tarrytown.

Maar ondertussen is bekend dat ik toch weer naar een gezin ga, een gezin in Cottonwood (alsof het niet helemaal serieus benoemd is), Minnesota. De staat naast Wisconsin, onder Manitoba (Canada) waar ik was met de kerstvakantie.
Een echt gezinnetje, paps is nurse en mams is lerares (komt bekend voor, mijn paps is leraar en mijn mams is zuster...) dochter van 17, zoontje 13, dochter 9. Ze zijn Katholiek en zijn erg actief in kerk en omgeving en school en erg druk. EF kond hen ook vaak lastig te pakken krijgen, omdat ze zo vaak weg waren. Ze houden ook van basketbal dus dat is goed.

Ondertussen ben ik weer beetje gewend hiero (uiteraard), maar ga dit weekend weer weg. Hopelijk voor de laatste keer dan weer in maanden.
We gaan 1 deze dagen nog een keer naar the city, dus er komen nog steeds meer foto's!

Ik ben ondertussen op advies van mn zus, alleen t stadje wezen verkennen... Koste even wat moeite, moest even over t drempeltje, maar zodra ik t gebouw uit was, bedacht ik dat dit mijn avontuur was, en ik niemand nodig had... gewoon wat muziek, mn camera... en wat geld.. dan kwam ik er wel... (verhaal geillustreerd op mn foto-site)
Eerst ben ik rustig aan naar beneden gelopen, wat natuurlijk voor een Hollander wel wat moeite al kostte, en even naar winkeltje... Tandpasta, tandenborstel, oordopjes... kauwgom... wat peanutbutter m&m's jaja... hmm.. hoeveel geld had ik eigenlijk bij? Oeps, en paar dollar... uhm... even vragen: kan ik ergens pinnen? ik zie dat ik niet zoveel bij me heb... oke, geen probleem, spulletjes achter toonbank en even geld halen... op mn gemak (soort van).
Geld gehaald, spulletjes betaald en oke... wat nu? Gelijk dopjes in gebruik nemen, waren alleen van die goedkope, die steeds uit je oren vallen, maar sure... niet druk om maken toch? gewoon om de 10 seconden ze weer even terug doen...
Ik had vanuit mn kamer het water en de bergen en de brug al kunnen zien, ik was alleen nooit zelf bij de rivier geweest. Dus ik bedacht helemaal naar beneden te lopen naar de rivier... zo ver kan dat toch niet zijn?
Ik begon te lopen, verder de berg af... en kwam ondertussen al wat minder steil... en toen plat... goed... rivier moet nu wel in de buurt zijn toch? Bleek nog even lastig, nog via een brug (vast een beter woord voor, maar let maar niet meer op mn NL ) over de spoorlijn en toen nog een heel stuk in een afgelaten gebied... liet soms de moed al beetje zakken zo van : 'Komt die rivier ooit nog? of is t een fatamorgana' (zo heet dat toch?). Maar ik liep langs een soort parkje en ein-de-lijk was ik er! jeej! Voelde zo lekker! Lekker in een windje, zonnetje scheen zo mooi op t water, mooie lucht... lekker hoor. Een man met een hondje... maakte even kort een praatje, hij merkte op dat ik foto's maakte en waar kwam ik vandaan, hij vertelde dat dit rivier the Hudson was, komt helemaal van de grens bij Canada en gaat daar verderop over in de oceaan...
Nog een fijne dag meneer!
Wat meer foto's, om me heen kijken, alles in me opnemen, rustig aan... Even bankje zitten, dacht dat het al vrij laat was... dus ik dacht dat ik weer terug moest... (bleek later dat ik nog niet eens zo heel lang weg was geweest, maar oke) dus uiteindelijk begon ik de reis weer terug, fotomakend... Er waren tennisbanen, basketbalveldjes, speeltuintje, picknick plaatje (met grill), allemaal totaal verlaten... Even een drinkje uit een machine... en op naar boven...
Was een flinke klim weer, maar ben heel boven gekomen, en ben blij dat ik het heb gedaan. Was erg rustgevend. Thanks for the advice! Handig die zussen.

Ik heb nog meer foto's, maar vanwege tecnische problemen volgen die nog. Alvast bedankt voor uw geduld.