Vorige week... in Pittige Tijden... uh....ik bedoel... in Mock Trial....
Goed. We verzamelden dinsdagpchtend in school... in de ruimte waar er ook wordt gegeten enzo... centrale plaats bij de in-/uitgang van de school.
Nou is het hier soort van traditie dat als een team ofzo het ver maakt, dat ze dan een soort extra aandacht krijgen. Meestal hebben ze daarvoor een middagje pepfest. De coach houdt dan een speech en leerlingen klappen dan enzo en leggen ze even uit hoe moeilijk het was en hoe hard ze gewerkt hebben enzo... je kent het wel.. Amerikaanse speeches... en ook speelt de band dan beetje.
Nou hadden wij dat blijkbaar ook... samen met het basketbalteam... hahha... wij vonden het wel even apart...
Maar dat was dus de week daarvoor al, dus wij dachten 'Oke, dit was het'.
Stonden we die dinsdagochtend dus te wachten, tot we weg konden komen er ineens een paar leerlingen aanlopen van de bandroom, en die gaan staan bij de uitgang. Vervolgens werd er opgeroepen dat alle klassen naar de gang moeten om ons uit te zwaaien. Dus de hele groep loopt een rondje door de gangen, en daar stonden leerlingen met A4-tjes met daarop wat van die creten. Was wel een beetje overdreven vonden we, maar toch merkte ik dat zij het allemaal wel erg leuk vonden.
Toen hadden ze het rondje gelopen, en toen begon het bandje te spelen. Ze speelden wat liedjes die we normaal bij wedstrijden spelen. En toen was het tijd om te gaan.
De bus in, beetje lastig nog met alle spullen maar het paste allemaal.
Iedereen was goed voorbereid met kussens en dekentjes en eten en drinken.
We hebben wat zitten praten en sommige zingen en muziekluisteren en beetje slapen.
Onderweg hebben we nog gegeten bij een hamburgertent, en hebben we ons omgekleed, want we wisten niet of we daar nog tijd voor hadden. Dus ze gingen in slobberbroeken en truien naar binnen, en kwamen met mantelpakjes uit de toilet.... in een hamburgertent...
De reis was vrij lang, wel een paar uur, maar uiteindelijk waren we in de stad. Heerlijk gevoel, ik mis de stad wel een beetje. We reden zelfs nog langs een Pannekoekenhuis! Ik kon mn ogen niet geloven joh, hahaha, heel grappig.
Aangekomen bij het hotel, ging onze coach even naar binnen om te kijken of alles geregeld was. Het duurde even, want ze hadden een kamer nog niet klaar. Great! De rest was wel klaar, dus toch maar de kamers checken en de spullen van die anderen dan maar even ergens anders neerzetten, want we wilden nog even oefenen.
In de kamer van een coach hebben we geoefend, want de oefenruimtes waren allemaal al gereserveerd, wij hadden natuurlijk nooit gedacht dat wij zo ver zouden komen en wij waren ook nog de ena laatste die het wisten. Maar dat oefenen ging dus lekker, iedereen door elkaar praten op 1 meter afstand, en 1tje is zelfs maar in de douche/toilet gaan staan.
Daarna was het dan zover, het was ook weer even een stukje lopen, en zoeken, dus opweg. Meiden allemaal op van die hakken... grappig gezicht.
In het juiste gebouw hebben we naast de rechtzaal een kamertje kunnen vinden, en daar waren we nog even snel in gegaan voor wat rust en de laatste toespraak.
Rechtzaal binnen, en onze eerste zaak gedaan. Je krijgt niks van een uitslag ofzo, dat blijft allemaal gissen tot het eind. Het ging allemaal best aardig, maar ze waren blijkbaar toch zenuwachtig of geintimmideerd, want ze maakten foutjes die ze eerst niet maakten.
Even een pauze tussendoor, coach had wat drinken en koekjes en fruit meegnomen, dus wee hoefden niet om te komen van de honger. Maar het was wel al laat en sommige waren wel hongerig.
Na deze zaak was er een pizza maaltijd, en wij kwamen daar vrij laat aan. De pizza was op zich van goede kwaliteit, maar een beetje dikkere korst enzo, dus de meesten vonden het niet zo heel geslaagd.
Daarna naar bed en lekker slappie doen.
Volgende ochtend hadden we al vroeg de laatste zaak, dus voor 7en zaten we al bij het ontbijt. Dan laatste zaak, en iedereen had wel een theorie over hoe hoog we geplaatst waren.
We hadden nog even wat tijd voordat de lunch met uitslag was, dus we hebben even ergens gezeten, nog wat foto's en langzaamaan richting de lunch, en onderweg nog even in de Barnes & Noble een Starbucks koffie gehaald...., hmmmmm.
De lunch was niet heel erg goed, vond ik. Het was wel met service en 3 vroken enzo, maar het eten opzich was niet zo goed (natuurlijk ook voor een enorme groep) en de service was wel goed, maar dan net niet heel goed...
De uitslag en wat van die speeches... klappen... blabla... elke regio kreeg een beker. 'Willen de vertegenwoordigers van elke regio naar voren komen als de regio genoemd wordt.' Uhm.... wie is onze vertegenwoordiger?! Nou, zullen we dan maar allemaal gaan? Nee! Dat staat gek! Jawel, moeten we gewoon doen! Uiteindelijk werd onze regio opgenoemd, en een paar zijn gewoon nara voren gegaan. Even lachen naar het vogeltje...
Toen kwamen de echte awards... Beste getuige, beste blabla... en toen beste advocaat. (van elke beste werden er een paar genoemd, dus je was eigenlijk 1 van de beste dan) Maar ook Gavan Gideon werd opgenoemd! Iedereen verrast, vooral ook omdat de verkeerde school werd genoemd... maar toch was hij het. Onze jongste deelnemer... een freahmen... we waren allemaal blij.
Nou.. wij hadden niet gewonnen, natuurlijk... De twee beste teams moesten hun laatste rechtzaak doen, om te beslissen wie onze staat ging vertegenwoordigen. Die was vrij snel daarna. Dus wij allemaal terug naar onze kamer, omkleden, zorgen dat we gelijk na de zaak weg konden.
De rechtzaak werd gefilmd, en je merkte aan de teams dat ze toch wel een stukje beter waren. Ik viel soms bijna in slaap en wist niet meer hoe ik moest zitten. Ik had ondertussen natuurlijk al 3 lange rechtzaken uitgezeten die 2 dagen...
Ik zelf was voor het team van de verdediging, maar later hoorden we dat de aanklagers gewonnen hadden... een heel irritant team.
Toen weer de bus in, stonden nog wat protesterende mensen voor het hotel.... ze hadden van die borden, maar eigenlijk deden ze niks. Ze stonden daar een beetje te praten... niet echt enthousiaste mensen.
Ondertussen was het al bijna tijd om te eten, dus waar? Ja...dat moet je niet aan zo'n grote groep vragen! Roisin stelde het Pannekoekenhuis voor... Ja... wel leuk, maar hadden we niet echt trek in. (De ouders hadden daar die middag gegeten, die waren de ochtend gekomen voor onze laaste zaak en de uitreiking) Dus we gingen wel een stukje rijden, en zien wat we tegen kwamen. We vonden een Applebees, soort van een Balou Beer in de stad in Dordt, dat sfeertje een beetje. Dus wij met zn allen naar binnen, ik probeerde nog duidelijk te maken dat we wel met een hele grote groep in 1 keer kwamen en dat misschien iemand eerst even moest checken of er wel plek was.. maar nee, we gingen met zn allen naar binnen. Bus ging een parkeer plekje zoeken, dus toen we weer naar buiten kwamen omdat er uiteraard geen plek was, was de bus weg. Wij naar de parkeerplaats lopen en naar de bus. Was onze chauffeur nergens te bekennen. Fijn, stonden we daar allemaal, iedreen koud en in de wind, te wachten tot we de chauffeur vonden. Uiteindelijk kwam hij aanlopen.
De bus in, een andere Applebees bellen om te vragen of ze plek voor ons konden maken. Op weg, naar binnen, denk een halfuurtje wachten, en eindelijk een tafel. Uhm... bestellen.... duurt allemaal natuurlijk wat langer omdat we met een grote groep waren, maar uiteindelijk ook kunnen eten... betalen... toiletteren... en weer de bus in. Sommige gingen gelijk weer liggen en slapen, maar ik en nog een ander meisje... waren juist eg wakker.. en besloten samen op te blijven. We hebben zo nog wat mensen (half)meegekregen dus we hebben wat zitten praten en spelletjes gedaan...
Nou... toen waren we alweer in Cottonwood.. en moesten we de mensen wakker maken. Nou! De gezichten die ze trokken... erg grappig... heb jammer genoeg geen foto kunnen maken.
Roisin reed ons naar huis... en toen naar bed, en de volgende ochtend een vermelding van onze goede prestaties enzo...
Dat was dan het Mock Trial verhaal!
Wordt vervolgd...
Volgende keer... in Mock Trial....
Het Lakeview Team gaat naar Nationals...
No comments:
Post a Comment