Overview: a couple of days

o o oh... ik wilde al lange tijd updaten, maar ineens lag blogger.com eraf, dus ik kon niet. Nu heb ik weer eventjes de tijd om wat te posten. Er is ondertussen alweer zoveel gebeurd, veel gezien etc.

Ik ben op de toren in Seoul (Namsam Tower)geweest. Ga ik verder niet op in, check de foto's ;)
De avond voor Koninginnedag was ik bij de ambassadeur. Er was een receptie in de achtertuin van de ambassadeur. Gek om weer Hollanders te zien. Jammer genoeg geen bitterballen of tompouces, maar wel poffertjes met een Koreaanse twist, verpakte stroopwafeltjes en droste chocolade. Verder was het redelijk saai en zijn we met een volle maag naar huis gegaan.
Die zondag ben ik bij een andere kerk geweest, met Amanda mee die ik de week ervoor gesproken had erover. Bleek uiteindelijk niet een dienst te zijn maar een soort open dag, dus ik weet nog niet goed hoe ze daar diensten hebben. Maar er was een chiropractor, dus ik ben achterin de zaal even onderhanden genomen. Was niet heel charmant als je daar in allerlei bochten wordt gewrongen terwijl mensen staan toe te kijken, maar het resultaat was erg prettig. Het bleek ook Amanda's verjaardag te zijn, dus hebben ik en Hilwa een taart en een puntmuts voor dr gehaald, terwijl anderen een maaltijd klaar maakten. Ze kon niet meer stoppen met lachen.
Die week naar JSA. Dus écht bij de grens. Als in Noord-Koreaanse soldaten kunnen zien staan, bespiedt worden door een soldaat met een verrekijker en vooral geen gekke dingen doen. Het was erg indrukwekkend. Je ziet daar gewoon soldaten recht tegenover elkaar staan, klaar om elk moment met elkaar te vechten als het moet. Ze staan ook in een 'klaar-om-te-vechten'houding, heel bizar. We kregen ook van te voren een presentatie met instructies en over incidenten die eerder hadden voorgevallen. Van te voren kregen we ook kleding instructies, voor het geval het nodig is dat we moesten rennen, werden mini rokjes en slippers niet geaccepteerd. Ook dingen als camouflage pakken, vlaggen (of iets over een land) en petten waren niet welkom. Vanaf het begin kwam er een speciaal getrainde soldaat mee die ons non-stop strak in de gaten hield. Hij vertelde ook wanneer we wel en vooral geen foto's mochten maken. Het drong misschien niet helemaal tot me door, of ik ben echt zo relaxed, maar dit gebied is eigenlijk best gevaarlijk. Als er iets mis gaat, is dit het gebied wat als eerste onder vuur ligt en ontploft... Er was toevallig op deze dag ook nog speciaal iets aan de hand. Er werd namelijk een lichaam de grens overgedragen. Ik heb niet mee gekregen welke kant op, maar dit bracht het risico met zich mee dat N-K ons (touristen) niet toe zou laten. Uiteindelijk ging het toch door. Maar hierdoor mochten we niet het kantoortje binnen waar de officiele gesprekken plaats vinden en waar dingen worden getekend. Maaarrrr... we hebben nu wel de N-K soldaten buiten zien staan, die normaal daar niet zijn. En wat helemaal bizar was, er kwam een touristen groep vanuit N-K! Waarschijnlijk een Chinese groep. Dus die zagen wij ineens vanuit de andere kant komen.... stonden we daar tegenover elkaar, naar elkaar te kijken. Alleen aan die kant krijgen ze meer 'vrijheid'. N-K weet toch wel dat Z-K nooit iets zou doen, dus zij hebben geen strenge regels. Wij darentegen mochten vrijwel niets doen, behalve op een rijtje staan en 2min lang foto's nemen. Dus was wel gek. We hebben ook het propaganda dorp beter kunnen zien. Is dus een nep dorp om de schijn op te houden. Er 'wonen' 4 mensen die de vlag hijsen, verder niemand. Er zijn niet eens ramen, dus duidelijk nep.
De volgende dag zijn we gelijk naar Busan vertrokken. Een 2,5uur treinreis bracht ons naar de grote haven stad in het zuid oosten. Een flinke stad bezocht door flink wat (witte) touristen die zich gelijk op het strand storten om vervolgens lelijk te verbranden. We moesten wel een beetje lachen om het contrast van de blonde-schaarsgeklede-verbrande touristen en de ingepakte Koreanen. Maar het was leuk om een andere stad te bezoeken. Ook heb ik hier mn seafood ervaring wat uitgebreid en ik moet zeggen, not as bad as I thought! Er is nog zoveel wat ik niet ken...Hier heb ik ook het mooie blauwe water gezien en de groene bergen die eruit omhoog stijgen... is wel wat anders dan de stad en ik heb heel veel zin om naar Jeju (Koreaans eiland) te gaan en nog wat zuidelijker (Indonesie, SingaIpore, Maleisie) te reizen. Omdat Japan voor ons op het moment niet echt een optie is, gaan we die landen op het einde nog aandoen.
We zijn van het weekend naar een mooi park geweest waar we weer fietsen (naja, fietsjes) hebben gehuurd. Lekker buiten geweest en ik heb zelfs een kleurtje gekregen. Het gaat hier erg snel en ik realiseer me dat als ik langer in Busan was geweest, ik er waarschijnlijk hetzelfde had uitgezien als die andere buitenlanders....
En die zondag ben ik weer bij Yoido Church geweest, maar dit keer bij de Engelse dienst. Ik ben samen met Emily (Denemarken) geweest. Bleek dat het in een gebouw verderop was, een lokaal ergens op de 9e verdieping (dus de kerk was nóg groter dan ik vorige keer heb meegekregen, vooral ook omdat we onderweg nog meer groepjes en clubjes en dienstjes tegen kwamen). Maar dus volledig in het Engels, naja, op een Koreaans woord na hier en daar. De muziek was eigenlijk redelijk zoals ik het gewend ben, met een bandje en wat zangers, de kwaliteit was niet helemaal van top niveau, maar ik voelde me toch wel thuis. Ik ben van plan nog een keer daar naartoe te gaan, het voelt even lekker thuis. Jieun (het Koreaanse meisje die me vorige keer meenam) zou eigenlijk ook komen, maar zij was ziek die ochtend, een allergische reactie op iets, maar we hebben haar daarna wel ontmoet. Ook het broertje van haar vriendje was erbij. Maar wat is is een taalbarriere lastig als je echt met iemand wil praten... in de winkel is het niet heel erg, je wijst/pakt wat je wilt en kijk vervolgens op de bon/kassa hoeveel je moet betalen. Maaar als je echt 'persoonlijk' wil praten, is het toch wel lastig...
Dan heb ik nu geloof ik wel weer redelijk wat gebeurtenissen genoemd. Ohja, 1 dingetje nog, soms verbaas ik me dat God echt naar mn gebeden luisterd. Ik  had vrijdag gebeden dat ik nog wat meer mensen buiten het meidengroepje wilde leren kennen. Kom ik zaterdag 3 meiden uit mn dorm tegen die me spontaan meevragen naar een verjaardag van iemand die zij nauwelijks kennen en zondag neemt Jieun haar 'zwager' mee. Zondagavond heb ik gelijk nog een keer met die 3 meiden afgesproken want 1 van hen was jarig. Is toch mooi! =)

Ik heb dus wel al een paar dagen geleden foto's gepost, maar ik herinner me dat ik die van Busan er nog op moet zetten. Dus die komen binnenkort. Ik ga nu slapen;)
Xxxx