Jakarta!

Ik ben dus veilig in Jakarta aangekomen. Na een vermoeiende reis (vertrek 23.30 uit Seoul, aankomst 8.05 in Jakarta), met van die halve dutjes in de vliegtuigstoel, zijn we in het hete Indonesie! Het is hier mooi, maar Jakarta is erg druk. Heel veel verkeer met veel scooters en getuter;) We hebben een fietstour door het oudere gedeelte gedaan, door het crazy drukke verkeer gefietst aan de linker kant, jawel! Ik vond het wel leuk, maar ik hoorde later van Fangfang dat zij het echt eng vond… maar ik houd er wel van;)

Uhm… ik heb geen internet hier op de kamer, dus ik doe eerst alles in bestandjes en zet het vervolgens op internet als ik op Octa dr laptop kan;) Ohja, Octa komt dus uit Indonesie, studeert in DH, en deed ook haar abroad in Korea, dus vandaar dat wij haar nu hier kunnen bezoeken;)

Het is hier dus heet! Oi! Ik loop rond ik mn korte broek en topje, en nog lopen de straaltjes over mn rug… en de lokale mensen dus gewoon in spijkerbroeken en lange mouwen… dus ik ben wel duidelijk de buitenlander, maar ach… ik ben dan ook op vakantie;)

Het eten is hier wel een stuk lekkerder, vind ik. Dus dat is alvast een plus…hoewel ik echt een stadsmens ben, heb ik ook wel zin in Bali en Lombok… lekker strandje, slenteren, kokosnoot erbij, echt vakantie… vooral met dit hete weer.

We hebben hier trouwens wel een zwembad op de 6^e verdieping, dus ik ben gister in de late avond al even een duik gaan nemen en ik denk dat ik dat vanavond weer ga doen.

We zijn hier woensdag aangekomen en zullen zondag weer naar Bali en Lombok vertrekken. Het is wat kort, maar we zullen Octa op Bali weer zien. Verder is hier in de stad ook niet heel veel te bezichtigen ofzo, dus opzich wel prima. We gaan zaterdag nog naar een stad buiten Jakarta, iets minder druk, dus morgen is alweer de laatste dag echt in de stad hier…

Verder is hier natuurlijk ook veel te merken van de NLse invloed. De VOC heeft hier een aardige indruk achter gelaten, de huizen, sommige woorden. Alleen is het allemaal redelijk vervallen. Wat ooit waarschijnlijk mooie grote huizen waren, zijn nu een soort instortings gevaar geworden. Dus aan de ene kant wel jammer, maar misschien ook wel goed, aangezien het niet bij de Indonesische cultuur hoort…

Ik weet niet wanneer ik weer kan schrijven, dus voor zover zeg ik weer tot ziens!